Աուգմենտին

Աուգմենտին — 1 գ-ը (Augmentin) լայն սպեկտրի հակաբիոտիկ է, որը պատկանում է պենիցիլինների խմբին՝ կոմբինացված ինհիբիտորով: Այն պարունակում է երկու ակտիվ նյութ՝ ամոքսիցիլին և կլավուլանաթթու: Թողարկվում է տարբեր դեղաչափերով՝ 375 մգ, 625 մգ, 1 գ և 1,2 գ դեղահաբերի, ինչպես նաև փոշու ձևով բերանային սուսպենզիա և ներարկման լուծույթ պատրաստելու համար: Հիմնական նշանակությունն է բակտերիալ վարակների բուժումը, որոնք առաջացած են ամոքսիցիլինին զգայուն, բայց և բետա-լակտամազ արտադրող միկրոօրգանիզմներով: Ապրանքը նախատեսված է մեծահասակների և երեխաների համար՝ շնչառական, միզասեռական, մաշկային, փափուկ հյուսվածքների, ոսկրային և ատամնաբուժական վարակների դեպքում: Աուգմենտինը առանձնանում է կլավուլանաթթվի շնորհիվ, որը պաշտպանում է ամոքսիցիլինը բետա-լակտամազ ֆերմենտներից, ինչը էապես ընդլայնում է դեղի արդյունավետության սպեկտրը՝ համեմատած սովորական ամոքսիցիլինի հետ: Այն համարվում է առաջին ընտրության դեղամիջոց շատ ամբուլատոր և հիվանդանոցային վարակների բուժման համար:

Աուգմենտինը ունի բակտերիցիդ ազդեցություն՝ արգելակելով բակտերիաների բջջային պատի սինթեզը պենիցիլին-կապող սպիտակուցների հետ կապվելու միջոցով: Կլավուլանաթթուն անգործունյա է բակտերիաների նկատմամբ, սակայն անդառնալիորեն կապվում է բետա-լակտամազ ֆերմենտների հետ՝ պաշտպանելով ամոքսիցիլինը ոչնչացումից: Դեղը լավ է կլանվում ստամոքսաղիքային տրակտից, կենսահասանելիությունը կազմում է մոտ 80–90%: Ամոքսիցիլինը և կլավուլանաթթուն լայնորեն բաշխվում են հյուսվածքներում և մարմնի հեղուկներում (թոքեր, միջին ականջ, սինուսներ, կոնքի օրգաններ, ոսկրեր): Դուրս է բերվում հիմնականում երիկամներով՝ անփոփոխ վիճակում: Կիսատրոհման ժամանակը մոտ 1 ժամ է: Ազդեցության սկիզբը նկատվում է ընդունումից 1–2 ժամ հետո, առավելագույն կոնցենտրացիան հասնում է 1,5–2 ժամում: Թերապևտիկ կոնցենտրացիան պահպանվում է 8–12 ժամ ընթացքում՝ կախված դեղաչափից:

Ակտիվ նյութեր (1 գ դեղահաբում).

• Ամոքսիցիլին (ամոքսիցիլին տրիհիդրատի տեսքով) — 875 մգ
• Կլավուլանաթթու (կալիումի կլավուլանատի տեսքով) — 125 մգ

Օժանդակ նյութեր՝ միկրոբյուրեղային ցելյուլոզա, նատրիումի կրոսկարմելոզա, կոլոիդային սիլիցիումի երկօքսիդ, մագնեզիումի ստեարատ, օպադրայ սպիտակ (հիպրոմելոզա, տիտանի երկօքսիդ, պոլիէթիլեն գլիկոլ, տալկ):

• Վերին և ստորին շնչուղիների բակտերիալ վարակներ (սինուսիտ, տոնզիլիտ, միջին ականջի բորբոքում, սուր և քրոնիկ բրոնխիտ, թոքաբորբ)
• Միզասեռական համակարգի վարակներ (ցիստիտ, պիելոնեֆրիտ, պրոստատիտ, գոնորեա)
• Մաշկի և փափուկ հյուսվածքների վարակներ (ցելյուլիտ, կենդանական կծվածքների վարակում, ատամնաբուժական աբսցես)
• Ոսկրերի և հոդերի վարակներ
• Պերիտոնիտ, սեպտիկաբորբոքում
• Վարակային բարդությունների կանխարգելում վիրահատություններից հետո

Հակացուցումներ.

• Հիպերզգայունություն ամոքսիցիլլինի, կլավուլանաթթվի, այլ բետա-լակտամային հակաբիոտիկների (պենիցիլլիններ, ցեֆալոսպորիններ, կարբապենեմներ) կամ պատրաստման օժանդակ նյութերի նկատմամբ
• Նախկինում ունեցած ծանր անմիջական տիպի հիպերզգայունության ռեակցիաներ (անաֆիլաքսիա)
• Ծանր երիկամային անբավարարություն (կրեատինինի կլիրենսը < 30 մլ/րոպե) առանց հնարավորության ճշգրիտ դեղաչափի ճշգրտման
• Պատմության մեջ առկա լյարդի դիսֆունկցիա կամ խոլեստատիկ դեղորայքային ժաւտերություն Augmentin-ի կամ ամոքսիցիլլինի հետ կապված
• Վարակիչ մոնոնուկլեոզ և լեյկեմոիդ ռեակցիաներ
• Հղիություն (միայն բժշկի խիստ ցուցմամբ, հատկապես առաջին եռամսյակում)
• Կրծքով կերակրում (կարող է անցնել կաթի մեջ և ազդել երեխայի վրա)

Կողմնակի ազդեցություններ.

• Շատ հաճախ (≥1/10). փորլուծություն
• Հաճախ (≥1/100 մինչև <1/10). սրտխառնոց, փսխում, մաշկային ցան, քոր, եղնջացան, դիսպեպսիա, գազեր
• Ոչ հաճախ (≥1/1000 մինչև <1/100). գլխապտույտ, գլխացավ, հեպատիտ, խոլեստատիկ ժաւտերություն, թեկնածուական վարակներ (օրինակ՝ բերանի կանդիդոզ)
• Հազվադեպ (≥1/10000 մինչև <1/1000). անաֆիլակտիկ ռեակցիա, անգիոեդեմա, շիճուկային հիվանդություն, հիպերզգայունության սինդրոմ, պսևդոմեմբրանոզ կոլիտ, լեյկոպենիա, թրոմբոցիտոպենիա
• Շատ հազվադեպ (<1/10000). հեմոլիտիկ անեմիա, ագրանուլոցիտոզ, երկարաձգված PT, ստևենս-ջոնսոնի սինդրոմ, տոքսիկ էպիդերմալ նեկրոլիզ, էքսֆոլիատիվ դերմատիտ, ինտերստիցիալ նեֆրիտ, կենտրոնական նյարդային համակարգի խանգարումներ (ցնցումներ, հիպերակտիվություն, անհանգստություն)

Փոխազդեցություններ այլ դեղերի, սննդի և ալկոհոլի հետ.

• Պրոբենեցիդը նվազեցնում է ամոքսիցիլլինի երիկամային արտազատումը և բարձրացնում է նրա կոնցենտրացիան արյան պլազմայում
• Ալոպուրինոլը մեծացնում է մաշկային ալերգիկ ռեակցիաների հավանականությունը
• Անտիկոագուլյանտներ (վարֆարին). Augmentin-ը կարող է ուժեղացնել հակամակարդիչ ազդեցությունը և պահանջում է INR-ի մշտական վերահսկում
• Մետոտրեքսատ. ամոքսիցիլլինը նվազեցնում է մետոտրեքսատի երիկամային կլիրենսը և մեծացնում է նրա տոքսիկությունը
• Միկոֆենոլատ մոֆետիլ. նվազեցնում է միկոֆենոլաթթվի կոնցենտրացիան
• Օրալ հակաբեղմնավորիչներ. հնարավոր է նվազեցնել հակաբեղմնավորիչի արդյունավետությունը (խորհուրդ է տրվում օգտագործել լրացուցիչ պաշտպանություն)
• Սնունդ. սնունդը չի ազդում Augmentin-ի կլանման վրա, սակայն այն կարող է ընդունվել ուտելուց անմիջապես առաջ կամ հետո՝ ստամոքսի գրգռումը նվազեցնելու համար
• Ալկոհոլ. խորհուրդ չի տրվում համատեղ օգտագործումը, քանի որ ալկոհոլը մեծացնում է լյարդի վնասման և կողմնակի ազդեցությունների ռիսկը

Գերդոզավորում.
Ախտանշաններ. սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, ջրազրկում, էլեկտրոլիտային անհավասարակշռություն, բյուրեղային նստվածք երիկամներում, ցնցումներ (հատկապես երիկամային անբավարարության դեպքում), գիտակցության խանգարում։
Ինչ անել. անհապաղ դադարեցնել դեղը, դիմել բժշկական օգնության, իրականացնել սիմպտոմատիկ և աջակցող թերապիա։ Հեմոդիալիզը արդյունավետ է ամոքսիցիլլինը և կլավուլանաթթուն արյունից հեռացնելու համար։

Աուգմենտին — 1 գ-ը ընդունվում է բերանով՝ ջրով: Մեծահասակների և 12 տարեկանից բարձր երեխաների (40 կգ-ից ավելի մարմնի զանգվածով) ստանդարտ դեղաչափը 1 գ (875 մգ/125 մգ) օրական 2 անգամ՝ 12 ժամ ընդմիջումով: Ծանր վարակների դեպքում կարող է օգտագործվել 1 գ օրական 3 անգամ: Երեխաների համար դեղաչափը հաշվարկվում է մարմնի կիլոգրամի վրա՝ սովորաբար 25–45 մգ/կգ/օր (ամոքսիցիլինի հաշվով)՝ 2 ընդունումով: Բուժման տևողությունը սովորաբար 5–14 օր է՝ կախված վարակի ծանրությունից: Խորհուրդ է տրվում ընդունել սնունդի սկզբում՝ ստամոքսի գրգռումը նվազեցնելու համար:

պահել 25°C-ից ոչ ավելի ջերմաստիճանում, չոր և մութ տեղում, երեխաների համար անհասանելի վայրում, պիտանելիության ժամկետը՝ 2 տարի

Հղիության ընթացքում օգտագործվում է միայն բժշկի խիստ ցուցմամբ և օգուտ-ռիսկի գնահատումից հետո: Կրծքով կերակրման ժամանակ փոքր քանակությամբ անցնում է կաթի մեջ, ուստի պահանջում է զգուշություն: Երեխաների մոտ օգտագործվում է ծնունդից, սակայն պահանջում է դեղաչափի ճշգրիտ հաշվարկ: Տարեցների մոտ անհրաժեշտ է երիկամների ֆունկցիայի վերահսկում և հնարավոր դեղաչափի կրճատում: Երիկամների և լյարդի ծանր անբավարարության դեպքում դեղաչափը պետք է կրճատվի կամ ընդունման միջակայքը մեծացվի: Լյարդի ֆունկցիայի խանգարման դեպքում պետք է պարբերաբար վերահսկել լաբորատոր ցուցանիշները: Դեղը չի ազդում մեքենա վարելու կամ մեխանիզմներով աշխատելու ունակության վրա, սակայն հազվադեպ կողմնակի ազդեցությունների (գլխապտույտ, ստամոքսի ցավ) դեպքում զգուշություն է պահանջվում: