Լիզինոպրիլ

Լիզինոպրիլ — 5մգ №24-ը հակահիպերտոնիկ դեղամիջոց է, որը պատկանում է ԱՊՖ (անգիոտենզին փոխակերպող ֆերմենտ) ինհիբիտորների խմբին։ Այն թողարկվում է 5 մգ դոզայով, 24 հաբերից բաղկացած փաթեթով։ Հիմնական նշանակությունն է զարկերակային ճնշման նվազեցումը և սրտի ծանրաբեռնվածության թուլացումը։ Դեղը լայնորեն կիրառվում է էսենցիալ հիպերտոնիայի, սրտի քրոնիկ անբավարարության և սրտամկանի ինֆարկտից հետո վերականգնման ժամանակահատվածում։ Առանձնանում է երկարատև ազդեցությամբ, ինչը թույլ է տալիս օրական մեկ անգամ ընդունում։ Լիզինոպրիլը չի ենթարկվում լյարդային մետաբոլիզմի և արտազատվում է անփոփոխ երիկամների միջոցով, ինչը հեշտացնում է դեղաչափի ընտրությունը։ Այն համարվում է առաջին գծի դեղամիջոց հիպերտոնիայի բուժման համար, հատկապես այն հիվանդների մոտ, ովքեր ունեն շաքարային դիաբետ կամ սրտի անբավարարություն։ Դեղը բարելավում է կանխատեսումը սրտանոթային հիվանդությունների ժամանակ՝ նվազեցնելով ինսուլտի, ինֆարկտի և սրտի անբավարարության ռիսկերը։

Լիզինոպրիլը ԱՊՖ ինհիբիտոր է, որն արգելակում է անգիոտենզին I-ի վերածումը անգիոտենզին II-ի։ Այսպիսով նվազեցնում է անգիոտենզին II-ի ազդեցությունը անոթների վրա, ինչը հանգեցնում է անոթների ընդլայնման և զարկերակային ճնշման իջեցման։ Նվազեցնում է ալդոստերոնի սեկրեցիան, ինչը հանգեցնում է նատրիումի և ջրի արտազատման ավելացման։ Կլանումը ստամոքսաղիքային տրակտից կազմում է մոտ 25 %, սնունդը չի ազդում կլանման վրա։ Առավելագույն կոնցենտրացիան արյան պլազմայում հասնում է ընդունումից 6–8 ժամ հետո։ Կապակցումը պլազմայի սպիտակուցների հետ շատ ցածր է (մոտ 25 %)։ Չի ենթարկվում լյարդային մետաբոլիզմի և արտազատվում է անփոփոխ երիկամների միջոցով։ Կիսատրոհման ժամանակը կազմում է մոտ 12 ժամ։ Հիպոտենզիվ ազդեցությունը սկսվում է ընդունումից 1 ժամ հետո, առավելագույնը՝ 6 ժամում և տևում է 24 ժամ։ Երկարատև ընդունման դեպքում հիպերտոնիայի կայուն նվազում է նկատվում 2–4 շաբաթվա ընթացքում։

Ակտիվ նյութ՝ լիզինոպրիլ (lisinopril) 5 մգ մեկ հաբում։
Օժանդակ նյութեր՝ մանրացված մանրահատիկ բջջանք, կալցիումի հիդրոֆոսֆատ դիհիդրատ, մագնեզիումի ստեարատ, կրոսպովիդոն, նախագելատինացված օսլա։

• Էսենցիալ հիպերտոնիա
• Սրտի քրոնիկ անբավարարություն (որպես համալիր թերապիայի մաս)
• Սրտամկանի սուր ինֆարկտից հետո վաղ փուլում (հեմոդինամիկ կայուն հիվանդների մոտ)
• Դիաբետիկ նեֆրոպաթիա (տիպ 1 և 2 շաքարային դիաբետի դեպքում)

Հակացուցումներ.

• Հիպերզգայնություն լիզինոպրիլի կամ այլ ԱՊՖ ինհիբիտորների նկատմամբ
• Անգիոֆեդեմայի պատմություն (այդ թվում՝ ԱՊՖ ինհիբիտորներով)
• Երկկողմանի երիկամային զարկերակի ստենոզ կամ մեկ երիկամի զարկերակի ստենոզ
• Հիպոտենզիա
• Կարդիոգեն շոկ
• Պորտալային հիպերտենզիա
• Հղիության II և III եռամսյակներ
• Կերակրման շրջան
• Մինչև 18 տարեկան տարիք

Կողմնակի ազդեցություններ.

• Սրտանոթային համակարգ՝ գլխապտույտ, գլխացավ, հիպոտենզիա, սրտխփոց, տախիկարդիա, անգինա
• Շնչառական համակարգ՝ չոր հազ, շնչառության դժվարություն, բրոնխոսպազմ
• Մարսողական համակարգ՝ սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, որովայնի ցավ, դիսպեպսիա, խոլեստազ
• Նյարդային համակարգ՝ գլխապտույտ, գլխացավ, թուլություն, քնի խանգարում, տրամադրության փոփոխություն, շփոթություն
• Մաշկային համակարգ՝ ցան, քոր, անգիոֆեդեմա, եղնջային ցան
• Այլ՝ հոգնածություն, հազ, հիպերկալիեմիա, երիկամային ֆունկցիայի խանգարում, անեմիա, նեյտրոպենիա

Փոխազդեցություններ այլ դեղերի, սննդի և ալկոհոլի հետ՝ մանրամասն

• Դիուրետիկներ (հատկապես կալիում պահպանող)՝ ուժեղացնում են հիպոտենզիվ ազդեցությունը և հիպերկալիեմիայի ռիսկը
• Կալիում պարունակող դեղեր և կալիումի խնայող դիուրետիկներ՝ հիպերկալիեմիայի վտանգ
• NSAID-ներ (օրինակ՝ ինդոմետացին)՝ նվազեցնում են հիպոտենզիվ ազդեցությունը և մեծացնում երիկամային վնասման ռիսկը
• Լիթիում՝ լիթիումի կոնցենտրացիայի բարձրացում և թունավորում
• Ալկոհոլ՝ ուժեղացնում է հիպոտենզիվ ազդեցությունը
• Այլ հակահիպերտենզիվ դեղեր՝ հիպոտենզիայի ռիսկի աճ
• Անտացիդներ՝ նվազեցնում են լիզինոպրիլի կլանումը
• Գոլդի պատրաստուկներ՝ աճում է նիտրիտոիդ ռեակցիաների հավանականությունը

Գերդոզավորում. ախտանշանները և ինչ անել

• Ախտանշաններ՝ արտահայտված հիպոտենզիա, շոկ, էլեկտրոլիտային խանգարումներ, երիկամային անբավարարություն, հիպերկալիեմիա, գլխապտույտ, սրտխառնոց
• Անելիքը՝ դադարեցնել դեղը, հիվանդին հորիզոնական դիրքով պառկեցնել, անհապաղ դիմել բժշկական օգնության, ստամոքսի լվացում, ակտիվացված ածխածնի ընդունում, անհրաժեշտության դեպքում՝ ինֆուզիոն թերապիա, անգիոտենզին II-ի ներարկում կամ հեմոդիալիզ

Ընդունվում է բերանային ճանապարհով, անկախ կերակուրից։ Մեծահասակների համար սկզբնական դեղաչափը հիպերտոնիայի դեպքում 5–10 մգ է օրական մեկ անգամ։ Անհրաժեշտության դեպքում դեղաչափը կարող է աստիճանաբար բարձրացվել մինչև 40 մգ օրական։ Սրտի անբավարարության դեպքում սկսում են 2,5 մգ-ից՝ խիստ բժշկական հսկողությամբ։ Երեխաների և դեռահասների մոտ (6 տարեկանից բարձր) դեղաչափը հաշվարկվում է 0,07 մգ/կգ մարմնի քաշի վրա օրական մեկ անգամ։ Ընդունման տևողությունը սովորաբար երկարաժամկետ է և որոշվում է բժշկի կողմից։

Պահել 15–25 °C ջերմաստիճանում, չոր և մութ տեղում, երեխաների համար անհասանելի վայրում: Պիտանելիության ժամկետը՝ 3 տարի

Հղիության ընթացքում հակացուցված է, հատկապես II և III եռամսյակներում՝ պտղի վրա բացասական ազդեցության պատճառով։ Կրծքով կերակրման ժամանակ խորհուրդ չի տրվում։ Մինչև 6 տարեկան երեխաների մոտ անվտանգությունը և արդյունավետությունը լիովին ուսումնասիրված չեն։ Տարեցների մոտ պահանջվում է զգուշություն և սկզբնական ավելի ցածր դեղաչափ։ Երիկամների ծանր անբավարարության դեպքում դեղաչափը պետք է կրճատվի։ Լյարդի անբավարարության դեպքում հատուկ ճշգրտում չի պահանջվում։ Կարող է առաջացնել գլխապտույտ և հոգնածություն, ուստի մեքենա վարելիս և մեխանիզմներով աշխատելիս պետք է զգուշություն ցուցաբերել, հատկապես բուժման սկզբում։