Տորաս-Դենկ

Տորաս-Դենկ — 5 մգ-ը (Toras-Denk 5 mg) դեղագործական պատրաստուկ է, որի ակտիվ նյութը տորասեմիդն է (torasemide): Այն պատկանում է լարային (loop) դիուրետիկների խմբին և օգտագործվում է որպես հզոր միզամուղ միջոց։ Հիմնական նշանակումն է սրտային անբավարարության, երիկամային և լյարդային ծագման այտուցների, ինչպես նաև զարկերակային հիպերտոնիայի բուժումը։ Թողարկվում է հաբերի ձևով։ Տորասեմիդը համարվում է ավելի արդյունավետ և ավելի երկարատև ազդեցություն ունեցող դիուրետիկ՝ համեմատած ֆուրոսեմիդի հետ, քանի որ ունի ավելի բարձր կենսահասանելիություն և ավելի կայուն դիուրետիկ էֆեկտ։ Այն հատկապես հարմար է երկարատև թերապիայի համար, քանի որ ավելի քիչ է առաջացնում էլեկտրոլիտային խանգարումներ։

Պատրաստուկը օգտագործվում է չափահասների մոտ և խիստ վերահսկողության տակ՝ երեխաների մոտ։ Առանձնանում է նրանով, որ իր դիուրետիկ ազդեցությունը տևում է մոտ 6–8 ժամ, ինչը թույլ է տալիս օրական մեկ անգամ ընդունում։ Առկա դեղաչափեր՝ 5 մգ, 10 մգ, 20 մգ և 50 մգ հաբեր։

Տորասեմիդը արգելակում է նատրիումի և քլորի ռեաբսորբցիան Հենլեի օղակի հաստ հատվածում՝ այդպիսով ուժեղացնելով միզի արտադրությունը և նվազեցնելով հյուսվածքներում հեղուկի կուտակումը։ Դեղը ունի նաև աննշան հակահիպերտոնիկ ազդեցություն՝ նվազեցնելով անոթային ռեակտիվությունը կալցիումի նկատմամբ։ Բանավոր ընդունումից հետո արագ և գրեթե ամբողջությամբ (մոտ 80–90 %) կլանվում է ստամոքսաղիքային տրակտից։ Կենսահասանելիությունը չի կախված սննդի ընդունումից։ Առավելագույն կոնցենտրացիան արյան պլազմայում հասնում է 1 ժամում։ Կապակցումը պլազմայի սպիտակուցների հետ՝ ավելի քան 99 %։ Փոխակերպվում է լյարդում ցիտոխրոմ P450 ֆերմենտների միջոցով։ Կիսատրոհման ժամանակը կազմում է 3–4 ժամ։ Արտազատվում է հիմնականում երիկամներով (մոտ 25 % անփոփոխ, մնացածը՝ մետաբոլիտների տեսքով) և մասամբ՝ աղիներով։ Դիուրետիկ էֆեկտը սկսվում է ընդունումից 30–60 րոպե անց և տևում է 6–8 ժամ։

Ակտիվ նյութ՝ տորասեմիդ (torasemide)։

• 5 մգ հաբ՝ 5 մգ տորասեմիդ
• 10 մգ հաբ՝ 10 մգ տորասեմիդ
• 20 մգ հաբ՝ 20 մգ տորասեմիդ
• 50 մգ հաբ՝ 50 մգ տորասեմիդ

Օժանդակ նյութեր՝ լակտոզա մոնոհիդրատ, կորնի օսլա, միկրոբյուրեղային ցելյուլոզա, կոլոիդային սիլիցիումի երկօքսիդ, մագնիումի ստեարատ։

• Սրտային անբավարարությունից առաջացած այտուցներ
• Լյարդային ցիռոզով պայմանավորված այտուցներ (համակցված այլ դեղերի հետ)
• Երիկամային անբավարարությունից առաջացած այտուցներ (ներառյալ նեֆրոտիկ համախտանիշ)
• Զարկերակային հիպերտոնիա (որպես մոնոթերապիա կամ համակցված թերապիայի մաս)

Հակացուցումներ.

• Հիպերզգայունություն տորասեմիդի կամ սուլֆոնամիդների նկատմամբ
• Անուրիա
• Ուղեղի և ողնուղեղի այտուց
• Հիպոկալիեմիա
• Հիպոնատրիեմիա
• Հիպովոլեմիա
• Լյարդի ծանր անբավարարություն
• Հղիություն
• Կերակրման շրջան
• Մինչև 18 տարեկան երեխաներ և դեռահասներ

Կողմնակի ազդեցություններ.

• Արյունաբանական համակարգ. թրոմբոցիտոպենիա, լեյկոպենիա, ագրանուլոցիտոզ, անեմիա
• Ջրա-էլեկտրոլիտային հավասարակշռություն. հիպոկալիեմիա, հիպոնատրիեմիա, հիպոմագնիեմիա, հիպոկալցիեմիա, մետաբոլիկ ալկալոզ
• Սրտանոթային համակարգ. հիպոտենզիա, տախիկարդիա, գլխապտույտ, կոլապս
• Կենտրոնական նյարդային համակարգ. գլխացավ, գլխապտույտ, քնկոտություն, շփոթություն, պարեսթեզիա
• Մարսողական համակարգ. anoreksia, ստամոքսի ցավ, փորլուծություն, փորկապություն, պանկրեատիտ, խոլեստատիկ դեղնություն
• Միզասեռական համակարգ. բարձրացած միզարձակում, երիկամային անբավարարության սրացում
• Այլ. մաշկային ռեակցիաներ (ցան, քոր, ֆոտոսենսիբիլիզացիա), լսողության խանգարումներ (հատկապես բարձր դեղաչափերով)

Փոխազդեցություններ այլ դեղերի, սննդի և ալկոհոլի հետ՝ մանրամասն

• Ամինոգլիկոզիդներ և ցիսպլատին. մեծացնում է օտոտոքսիկության և նեֆրոտոքսիկության ռիսկը
• Հակամակարդիչներ (վարֆարին). ուժեղացնում է հակամակարդիչ ազդեցությունը
• Հակահիպերտոնիկ դեղեր. ուժեղացնում է հիպոտենզիվ ազդեցությունը
• Գլյուկոկորտիկոստերոիդներ և խթանիչ լաքսատիվներ. մեծացնում է կալիումի կորստի ռիսկը
• Հակադիաբետիկ դեղեր. թուլացնում է հիպոգլիկեմիկ ազդեցությունը
• Լիթիում. մեծացնում է լիթիումի թունավորության ռիսկը
• Հակադեպրեսանտներ և նեյրոլեպտիկներ. մեծացնում է հիպոտենզիայի ռիսկը
• Ալկոհոլ. ուժեղացնում է հիպոտենզիվ և դեհիդրատացնող ազդեցությունը
• Աղի սահմանափակումը սննդակարգում մեծացնում է հիպոնատրիեմիայի վտանգը

Գերդոզավորում. ախտանշանները և ինչ անել

• Ախտանշաններ. ծանր դեհիդրատացիա, էլեկտրոլիտային խանգարումներ (հատկապես հիպոկալիեմիա), հիպոտենզիա, շրջանառության անբավարարություն, քնկոտություն, շփոթություն, հնարավոր է սուր երիկամային անբավարարություն
• Անելիքը. դեղի ընդունման դադարեցում, սիմպտոմատիկ բուժում, էլեկտրոլիտների և հեղուկի հավասարակշռության վերահսկում և ուղղում, հեմոդիալիզի անհրաժեշտության դեպքում՝ դիալիզ

Կիրառվում է բանավոր՝ օրական 1 անգամ, առավոտյան։ Սրտային և երիկամային այտուցների դեպքում սկզբնական դեղաչափը սովորաբար 5–10 մգ է, որն անհրաժեշտության դեպքում կարող է ավելացվել մինչև 20–50 մգ օրական։ Հիպերտոնիայի բուժման համար սովորաբար օգտագործվում է 2,5–5 մգ օրական։ Երեխաների մոտ կիրառումը խիստ սահմանափակ է և պետք է իրականացվի միայն մասնագետի վերահսկողությամբ։ Տևողությունը որոշվում է բժշկի կողմից՝ հիվանդության ծանրությունից և հիվանդի պատասխանից ելնելով։ Կարող է ընդունվել ինչպես սննդի հետ, այնպես էլ առանց սննդի։

պահել 25°C-ից ոչ ավելի ջերմաստիճանում, պաշտպանել լույսից և խոնավությունից, երեխաների համար անհասանելի վայրում, պիտանելիության ժամկետը՝ 3 տարի

Հղիության ընթացքում կիրառվում է միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում, քանի որ կարող է առաջացնել պտղի վրա բացասական ազդեցություն։ Կրծքով կերակրման ժամանակ խորհուրդ չի տրվում։ Երեխաների մոտ օգտագործումը սահմանափակ է և պահանջում է զգուշություն։ Տարեց հիվանդների մոտ պետք է սկսել փոքր դեղաչափերով՝ էլեկտրոլիտային խանգարումների ռիսկի պատճառով։ Երիկամների և լյարդի ծանր անբավարարության դեպքում պահանջվում է դեղաչափի ուշադիր ճշգրտում և լաբորատոր վերահսկում։ Կարող է առաջացնել գլխապտույտ և հիպոտենզիա, ուստի մեքենա վարելիս և մեխանիզմներով աշխատելիս պետք է զգուշություն ցուցաբերել, հատկապես բուժման սկզբում։