Բիցիլին-5

Բիցիլին-5-ը հակաբիոտիկ դեղ է, որը պատկանում է պենիցիլինների խմբին։ Այն երկարաժամկետ ազդող բենզիլպենիցիլինի համակցված պատրաստուկ է, որը պարունակում է երկու աղային ձև՝ բենզիլպենիցիլինի դիբենզիլէթիլենդիամինային և նատրիումային աղերը։ Թողարկվում է միայն փոշու տեսքով, որը նախատեսված է ինտրամկանային ներարկման համար՝ ստերիլ սուսպենզիա պատրաստելու նպատակով։ Հիմնական նշանակությունը վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելումն ու բուժումն է, հատկապես այն դեպքերում, երբ պահանջվում է երկարատև հակաբակտերիալ ազդեցություն։ Դեղը լայնորեն կիրառվում է ռևմատիզմի, սիֆիլիսի, ստրեպտոկոկային վարակների և այլ հիվանդությունների դեպքում։ Առանձնանում է իր երկարատև ազդեցությամբ՝ մեկ ներարկումից հետո արդյունավետ մնալով մինչև 4 շաբաթ։

Բիցիլին-5-ը հատկապես կարևոր է այն հիվանդների համար, ովքեր չեն կարողանում կանոնավոր ընդունել հաբերային ձևեր կամ պահանջում են երկարաժամկետ պրոֆիլակտիկա։ Այն արդյունավետ է գրամ-դրական և որոշ գրամ-բացասական բակտերիաների դեմ։ Դեղը չի նախատեսված ինքնաբուժման համար և պետք է օգտագործվի միայն բժշկի նշանակմամբ։

Առկա դեղաչափեր՝ 1 200 000 ՄՄ + 300 000 ՄՄ փոշի ինտրամկանային ներարկման սուսպենզիա պատրաստելու համար։

Բիցիլին-5-ը ունի բակտերիցիդ ազդեցություն՝ խանգարելով բակտերիաների բջջային պատի սինթեզը։ Պատրաստուկը դանդաղորեն լուծվում է ներարկման տեղում՝ ստեղծելով դեպո էֆեկտ։ Այն աստիճանաբար ազատում է բենզիլպենիցիլինը, որն ապահովում է ցածր, բայց կայուն թերապևտիկ կոնցենտրացիա արյան պլազմայում մինչև 28 օր։ Ակտիվ նյութը լավ է ներթափանցում հյուսվածքներ և հեղուկներ, բացի ուղեղային ողնուղեղային հեղուկից։ Արյունից դուրս է բերվում երիկամների միջոցով։ Ազդեցության սկիզբը դանդաղ է՝ համեմատած ջրային լուծույթների հետ, սակայն տևողությունը շատ ավելի երկար է։ Մեկ ներարկումից հետո բավարար կոնցենտրացիան պահպանվում է 6–7 օր՝ ստրեպտոկոկների նկատմամբ և մինչև 4 շաբաթ՝ ռևմատիզմի պրոֆիլակտիկայի համար։ Դեղը չի անցնում արյուն moղի պատնեշը, բայց փոքր քանակությամբ անցնում է կաթի մեջ։

Ակտիվ նյութեր՝ բենզիլպենիցիլինի դիբենզիլէթիլենդիամինային աղ (բենզատին բենզիլպենիցիլին) 1 200 000 ՄՄ և բենզիլպենիցիլինի նատրիումային աղ 300 000 ՄՄ մեկ շիշում։ Օժանդակ նյութեր՝ պովիդոն, տվին 80, սոդիումի կիտրատ, ջուր սուսպենզիայի համար։

• ռևմատիզմի և ռևմատոիդ արթրիտի պրոֆիլակտիկա
• սիֆիլիս (բոլոր ձևերը, այդ թվում ծննդաբերական)
• ստրեպտոկոկային վարակներ (տոնզիլիտ, սկարլատինա, էրիզիպելաս)
• փայտացում (գազային գանգրենա)
• լեպտոսպիրոզ
• ակտինոմիկոզ
• բակտերիալ էնդոկարդիտի պրոֆիլակտիկա
• վարակային բնույթի այլ հիվանդություններ, որոնք զգայուն են բենզիլպենիցիլինի նկատմամբ

Հակացուցումներ.

• Հիպերզգայնություն բենզիլպենիցիլինին կամ այլ պենիցիլիններին
• Հիպերզգայնություն նովոկաինին (պրոկաինին)
• Անամնեզում ծանր ալերգիկ ռեակցիաներ պենիցիլինային շարքի հակաբիոտիկների նկատմամբ
• Բրոնխիալ ասթմա
• Գայլախտ (լուպուս)
• Ծանր լյարդային անբավարարություն
• Մինչև 1 տարեկան երեխաներ (որոշ դեպքերում)
• Հղիություն (միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում)
• Կրծքով կերակրում (միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում)

Կողմնակի ազդեցություններ.

• Ալերգիկ ռեակցիաներ. մաշկային ցան, եղնջային ցան, անգիոօտիկ այտուց, անաֆիլակտիկ շոկ, շիճուկային հիվանդություն
• Տեղային ռեակցիաներ. ներարկման տեղում ցավ, ինֆիլտրատ, բորբոքում
• Նյարդային համակարգի կողմից. գլխացավ, գլխապտույտ, տրեմոր, նոպաներ (բարձր դոզաներով)
• Մարսողական համակարգի կողմից. ստոմատիտ, գլոսիտ, սրտխառնոց, փորլուծություն, կեղծ թաղանթային կոլիտ
• Արյունաստեղծ օրգանների կողմից. անեմիա, թրոմբոցիտոպենիա, լեյկոպենիա
• Այլ. հակաբիոտիկների հետ կապված փորլուծություն, սուպերինֆեկցիա, Յարիշ-Հեքսհայմերի ռեակցիա

Փոխազդեցություններ այլ դեղերի, սննդի և ալկոհոլի հետ՝ մանրամասն

• Պրոբենեցիդը և սալիցիլատները դանդաղեցնում են բիցիլինի տարրալուծումը և մեծացնում են նրա կոնցենտրացիան արյան պլազմայում
• Հակաբիոտիկները բակտերիոստատիկ գործողությամբ (տետրացիկլիններ, մակրոլիդներ) նվազեցնում են բենզիլպենիցիլինի բակտերիցիդային ազդեցությունը
• Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը մեծացնում են պենիցիլինների կողմից ալերգիկ ռեակցիաների հավանականությունը
• Ալկոհոլը մեծացնում է կողմնակի ազդեցությունների ռիսկը և նվազեցնում է դեղի թերապևտիկ ազդեցությունը
• Պենիցիլինները կարող են նվազեցնել բերանի հակաբեղմնավորիչների արդյունավետությունը
• Ալոպուրինոլը մեծացնում է ալերգիկ ռեակցիաների հավանականությունը

Գերդոզավորում. ախտանշանները և ինչ անել

• Գերդոզավորման դեպքում հնարավոր են նոպեր, գիտակցության խանգարում, էլեկտրոլիտային անհավասարակշռություն և երիկամային անբավարարություն
• Ախտանշաններ՝ ծանր ալերգիկ ռեակցիաներ, նոպեր, գիտակցության կորուստ, հեմոռագիկ էնցեֆալիտ
• Բուժումը՝ դեղի ընդունման դադարեցում, դետոքսիկացիա, հակահիստամինային դեղեր, գլյուկոկորտիկոիդներ, նոպերի դեպքում՝ հակացնցումային թերապիա
• Ծանր դեպքերում անհրաժեշտ է հեմոդիալիզ

Կիրառվում է բացառապես ինտրամկանային։ Մեծահասակների և 12 տարեկանից բարձր երեխաների համար սովորաբար նշանակվում է 1 500 000 ՄՄ (ամբողջական շիշ) 1 անգամ 4 շաբաթը մեկ՝ ռևմատիզմի պրոֆիլակտիկայի համար։ Սիֆիլիսի բուժման ժամանակ դեղաչափը և տևողությունը որոշվում է բժշկի կողմից՝ հիվանդության փուլից կախված։ 8 տարեկանից բարձր երեխաների համար կարող է կիրառվել 750 000–1 200 000 ՄՄ մեկ ներարկումով։ Փոշին լուծվում է 5–6 մլ 0,25–0,5% նովոկաինի լուծույթում կամ ստերիլ ջրում։ Ներարկումը պետք է կատարվի խորը ինտրամկանային։ Բուժման տևողությունը կախված է ախտորոշումից։

պահել 8–15 °C ջերմաստիճանում, պաշտպանված լույսից և խոնավությունից, երեխաների համար անհասանելի վայրում, պիտանելիության ժամկետը՝ 3 տարի

Հղիության ընթացքում կիրառվում է միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում և բժշկի վերահսկողությամբ։ Կրծքով կերակրման ժամանակ դեղը թափանցում է կաթի մեջ, ուստի պետք է որոշվի կերակրումը դադարեցնելու հարցը։ Երեխաների մոտ օգտագործվում է 1 տարեկանից՝ համապատասխան դեղաչափով։ Տարեցների մոտ պահանջվում է զգուշություն երիկամների ֆունկցիայի գնահատմամբ։ Երիկամների և լյարդի ծանր անբավարարության դեպքում դեղաչափը պետք է կրճատվի։ Կարող է առաջացնել ալերգիկ ռեակցիաներ, այդ թվում անաֆիլակտիկ շոկ։ Մեքենա վարելու ունակության վրա չունի նշանակալի ազդեցություն։