Իմոդիում Էքսպրես հաբեր

Իմոդիում Էքսպրես հաբեր (Imodium Express) դեղամիջոց է, որը պատկանում է հակափորլուծային դեղախմբին։ Ակտիվ նյութը լոպերամիդ հիդրոքլորիդն է։ Թողարկվում է լեզվի վրա արագ լուծվող հաբերի ձևով, ինչը հեշտացնում է ընդունումը առանց ջրի օգտագործման։ Հիմնական նշանակումն է ախտանշանային բուժումը սուր և քրոնիկ փորլուծության։ Ապրանքը նախատեսված է մեծահասակների և 6 տարեկանից բարձր երեխաների համար։ Առանձնանում է արագ ազդեցությամբ՝ շնորհիվ լեզվի վրա լուծվող ձևի, որը թույլ է տալիս ակտիվ նյութը արագ ներծծվել բերանի լորձաթաղանթից։ Դեղը նվազեցնում է աղիների շարժունակությունը, մեծացնում է ժամանակը, որն անհրաժեշտ է սննդի մարսման համար, և նվազեցնում է հեղուկի կորուստը։ Այն չի վերացնում փորլուծության պատճառը, այլ միայն վերահսկում է ախտանիշները։ Դեղը լայնորեն օգտագործվում է ճանապարհորդների փորլուծության, սննդային թունավորումների և ֆունկցիոնալ աղիքային խանգարումների դեպքում։

Առկա դեղաչափեր՝ 2 մգ լեզվի վրա լուծվող հաբեր

Լոպերամիդը օպիոիդային ընկալիչների ագոնիստ է, որը գործում է հիմնականում աղիների պատի օպիոիդային ընկալիչների վրա։ Այն նվազեցնում է աղիների պերիստալտիկան, մեծացնում է ժամանակը, որն անհրաժեշտ է սննդի անցման համար, ուժեղացնում է անուսային սփինկտերի տոնուսը և նվազեցնում է անկամարտության ցանկությունը։ Դեղը չի անցնում արյունագեղձային ուղեղային պատնեշը և չունի կենտրոնական ազդեցություն։ Կլանումը բերանի լորձաթաղանթից տեղի է ունենում շատ արագ՝ արդեն 1 ժամվա ընթացքում հասնելով առավելագույն կոնցենտրացիայի։ Լոպերամիդը գրեթե ամբողջությամբ կապվում է սպիտակուցների հետ (մոտ 95 %) և ենթարկվում է ինտենսիվ նյութափոխանակության լյարդում։ Դուրս է բերվում հիմնականում կղանքով, փոքր քանակությամբ՝ մեզով։ Ազդեցության սկիզբը նկատվում է 30-60 րոպեում, տևողությունը՝ 4-6 ժամ։ Քրոնիկ օգտագործման դեպքում հնարավոր է կուտակում։

Ակտիվ նյութ՝ լոպերամիդ հիդրոքլորիդ 2 մգ մեկ հաբում։
Օժանդակ նյութեր՝ մաննիտոլ, ասպարտամ, պեպերմինտի համ, կրոսպովիդոն, սիլիցիումի երկօքսիդ, մագնեզիումի ստեարատ։

• Սուր փորլուծություն
• Քրոնիկ փորլուծություն (ֆունկցիոնալ, օրգանական կամ այլ պատճառներով)
• Ճանապարհորդների փորլուծություն
• Փորլուծություն, որն առաջանում է դեղորայքի ընդունումից
• Իլեոստոմիայի դեպքում կղանքի ծավալի և հաճախականության նվազեցում

Հակացուցումներ.

• Հիպերզգայնություն լոպերամիդի հիդրոքլորիդի կամ դեղի որևէ օժանդակ նյութի նկատմամբ
• Սուր դիզենտերիա և այլ վարակիչ աղիքային հիվանդություններ, որոնք ուղեկցվում են բարձր ջերմությամբ և արյունոտ արտաթորանքով
• Սուր ուլցերոզ կոլիտ
• Բակտերիալ էնտերոկոլիտ, որն առաջացել է Salmonella, Shigella և Campylobacter տեսակներից
• Կեղծ թաղանթային կոլիտ (հակաբիոտիկների հետևանքով)
• Երեխաներ մինչև 6 տարեկանը (Իմոդիում Էքսպրեսի համար)
• Ծանր լյարդային անբավարարություն
• Հղիության I եռամսյակ
• Կրծքով կերակրման շրջան

Կողմնակի ազդեցություններ.

• Շատ հաճախ (≥1/10). փորկապություն
• Հաճախ (≥1/100 մինչև <1/10). գազեր, ստամոքսի ցավեր, սրտխառնոց, փսխում, գլխապտույտ, գլխացավ, քնկոտություն
• Ոչ հաճախ (≥1/1000 մինչև <1/100). որովայնի ցավ, աղիքային կոլիկ, փորլուծության վատթարացում, չոր բերան, ցան, ցանկությունների կորուստ
• Հազվադեպ (≥1/10000 մինչև <1/1000). ալերգիկ ռեակցիաներ (ուրուտիկարիա, անգիոեդեմա), ծանր մաշկային ռեակցիաներ (Ստիվենս-Ջոնսոնի սինդրոմ, տոքսիկ էպիդերմալ նեկրոլիզ), անգիոեդեմա, շնչառության դժվարություն, անաֆիլակտիկ շոկ
• Շատ հազվադեպ (<1/10000). աղիքային անանցանելիություն (ileus), մեգակոլոն, նյարդային համակարգի խանգարումներ (գիտակցության կորուստ, գիտակցության խանգարում, ուշագնացություն)

Փոխազդեցություններ այլ դեղերի, սննդի և ալկոհոլի հետ՝ մանրամասն
Լոպերամիդը ենթարկվում է ինտենսիվ առաջին անցման նյութափոխանակության CYP3A4 և P-գլիկոպրոտեինի միջոցով։ Պետք է խուսափել միաժամանակյա օգտագործումից հետևյալ դեղերի հետ, որոնք արգելակում են այս համակարգերը՝ կետոկոնազոլ, իտրակոնազոլ, րիտոնավիր, սակվինավիր, էրիթրոմիցին և այլ հզոր CYP3A4 ինհիբիտորներ, քանի որ դրանք կարող են բարձրացնել լոպերամիդի պլազմային կոնցենտրացիան և առաջացնել QT ինտերվալի երկարացում։ Հակաքոլիներգիկ դեղերը և օփիոիդները կարող են ուժեղացնել փորկապության ազդեցությունը։ Ալկոհոլը և CNS-ի դեպրեսանտները կարող են ուժեղացնել քնկոտությունն ու գլխապտույտը։ Սննդի հետ զգալի փոխազդեցություն չկա, սակայն ծանր փորլուծության դեպքում պետք է ուշադրություն դարձնել ջրի և էլեկտրոլիտների փոխարինմանը։

Գերդոզավորում. ախտանշանները և ինչ անել
Գերդոզավորման դեպքում կարող են առաջանալ հետևյալ ախտանշանները՝ կենտրոնական նյարդային համակարգի ճնշում (քնկոտություն, գիտակցության խանգարում, շնչառության դանդաղեցում, գիտակցության կորուստ), աղիքային անանցանելիություն, մեգակոլոն, QT ինտերվալի երկարացում և սրտի ռիթմի խանգարումներ։ Երեխաներն ավելի զգայուն են կենտրոնական նյարդային համակարգի ազդեցության նկատմամբ։ Անհապաղ պետք է դադարեցնել դեղի ընդունումը և դիմել բժշկական օգնության։ Որպես հակաթույն կարող է օգտագործվել նալոքսոնը։ Պահանջվում է սիմպտոմատիկ և աջակցող թերապիա, ԷԿԳ մոնիտորինգ և շնչառության վերահսկում։

Հաբերը տեղադրվում են լեզվի վրա, որտեղ այն արագ լուծվում է և կուլ է տրվում առանց ջրի։ Մեծահասակների և 12 տարեկանից բարձր երեխաների համար սուր փորլուծության դեպքում սկզբնական դեղաչափը 4 մգ (2 հաբ) է, այնուհետև՝ 2 մգ (1 հաբ) յուրաքանչյուր աթոռից հետո։ Առավելագույն օրական դեղաչափը 16 մգ է։ 6-12 տարեկան երեխաների համար սկզբնական դեղաչափը 2 մգ է, այնուհետև՝ 2 մգ յուրաքանչյուր աթոռից հետո։ Առավելագույն օրական դեղաչափը 6 մգ է։ Քրոնիկ փորլուծության դեպքում մեծահասակների համար սկզբնական դեղաչափը 4 մգ է, հետագա ճշգրտումը կատարվում է այնպես, որ օրական լինի 1-2 կղանք։ Բուժման տևողությունը որոշվում է բժշկի կողմից։ Դեղը ընդունվում է անկախ կերակրից։

Պահել 15–25 °C ջերմաստիճանում, պաշտպանված լույսից և խոնավությունից, երեխաների համար անհասանելի վայրում: Պիտանելիության ժամկետը՝ 5 տարի

Հղիության ընթացքում դեղը կարող է օգտագործվել միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում և բժշկի հսկողությամբ։ Կրծքով կերակրման ժամանակ խորհուրդ չի տրվում օգտագործել։ 6 տարեկանից ցածր երեխաներին չի նշանակվում։ Տարեցների մոտ պետք է զգուշություն ցուցաբերել ջրազրկման վտանգի պատճառով։ Երիկամների և լյարդի ծանր անբավարարության դեպքում պահանջվում է զգուշություն և բժշկի հսկողություն։ Դեղը չի ազդում մեքենա վարելու և մեխանիզմներով աշխատելու ունակության վրա, սակայն փորլուծության հետ կապված ախտանիշները կարող են խանգարել այդ գործունեությանը։