Ադենուրիկ

Ադենուրիկ — 80 մգ-ը (Adenuric 80 mg) դեղագործական պատրաստուկ է, որի ակտիվ նյութը ֆեբուքսոստատն է (febuxostat): Այն պատկանում է քսանթինօքսիդազի ընտրողական ինհիբիտորների խմբին և օգտագործվում է հիպերսուրիկեմիայի (արյան մեջ միզաթթվի բարձր մակարդակի) բուժման համար։ Հիմնական նշանակումն է կանխել և բուժել քրոնիկ հոդատապը (պոդագրա)՝ նվազեցնելով միզաթթվի սինթեզը օրգանիզմում։ Թողարկվում է 80 մգ և 120 մգ դեղաչափով ֆիլմապատված դեղահաբերի տեսքով։ Ապրանքը նախատեսված է մեծահասակների համար, հատկապես այն հիվանդների համար, ովքեր չեն կարողանում օգտագործել ալոպուրինոլ կամ չեն ստանում բավարար արդյունք այդ դեղից։ Ադենուրիկն առանձնանում է իր բարձր ընտրողականությամբ՝ արգելակելով քսանթինօքսիդազ ֆերմենտը առանց ազդելու այլ ֆերմենտների վրա, ինչը հանգեցնում է միզաթթվի մակարդակի ավելի արդյունավետ և կայուն նվազման։ Դեղը չի պարունակում պուրիններ և չի ազդում պուրինների նորմալ նյութափոխանակության վրա։

Ֆեբուքսոստատը ոչ պուրինային, ընտրողական ինհիբիտոր է քսանթինօքսիդազ ֆերմենտի, որը կատալիզացնում է հիպոքսանտինի վերածումը քսանթինի և հետագայում միզաթթվի։ Արգելակելով այս ֆերմենտը՝ դեղը նվազեցնում է միզաթթվի արտադրությունը օրգանիզմում՝ ի տարբերություն ուրիկոզուրիկ դեղերի, որոնք մեծացնում են միզաթթվի արտազատումը երիկամների միջոցով։ Դեղը արագորեն կլանվում է ստամոքսաղիքային տրակտից, կենսամատչելիությունը կազմում է մոտ 49 %։ Առավելագույն կոնցենտրացիան արյան պլազմայում հասնում է ընդունումից 1-1,5 ժամ հետո։ Ֆեբուքսոստատը ինտենսիվորեն մետաբոլիզացվում է լյարդում՝ առաջացնելով ակտիվ և ոչ ակտիվ մետաբոլիտներ։ Դուրս է բերվում հիմնականում կղանքով (մոտ 45 %) և մեզով (մոտ 49 %)։ Ազդեցության սկիզբը նկատվում է ընդունումից հետո առաջին օրերին, իսկ կայուն թերապևտիկ էֆեկտը ձևավորվում է 2-4 շաբաթվա ընթացքում։ Դեղի կիսատրոհման ժամանակը կազմում է մոտ 5-8 ժամ։

Ակտիվ նյութ՝ ֆեբուքսոստատ (febuxostat) 80 մգ մեկ դեղահաբում։
Օժանդակ նյութեր՝ լակտոզա մոնոհիդրատ, միկրոբյուրեղային ցելյուլոզա, կոլոիդային սիլիցիումի երկօքսիդ, կրոսկարմելոզա նատրիում, մագնիումի ստեարատ, հիպրոմելոզա, մակրոգոլ 8000, տիտանի երկօքսիդ (E171), երկաթի (III) օքսիդ (E172)։

• Քրոնիկ հիպերսուրիկեմիա այն դեպքերում, երբ արդեն իսկ առկա են հոդատապի տոպուսներ կամ հոդատապի կրկնվող նոպաներ
• Քրոնիկ հիպերսուրիկեմիա հոդատապի բուժման նպատակով մեծահասակների մոտ
• Պրոֆիլակտիկա և բուժում հիպերսուրիկեմիայի, որը կարող է առաջանալ քիմիաթերապիայի հետևանքով չարորակ նորագոյացությունների դեպքում (տումոր լիզիսի սինդրոմ)

Հակացուցումներ.

• Հիպերզգայունություն ֆեբուքսոստատի կամ օժանդակ նյութերի նկատմամբ
• Իշեմիկ սրտի հիվանդություն
• Սրտի անբավարարություն (NYHA II–IV դաս)
• Որոշակի գենետիկ խանգարումներ (օրինակ՝ Լեսչ-Նիխեն համախտանիշ)
• Հղիություն
• Կրծքով կերակրում
• Մինչև 18 տարեկան երեխաներ և դեռահասներ

Կողմնակի ազդեցություններ.

• Շատ հաճախ (≥1/10): գուտային հարձակումների սրացում
• Հաճախ (≥1/100, <1/10): գլխացավ, փորլուծություն, սրտխառնոց, լյարդի ֆերմենտների ավելացում, ցան
• Ոչ հաճախ (≥1/1000, <1/100): գլխապտույտ, քնի խանգարում, հոգնածություն, հոդացավ, երիկամային անբավարարություն, սրտխառնոց, փսխում, որովայնի ցավ
• Հազվադեպ (≥1/10000, <1/1000): հիպերզգայունության ռեակցիաներ (անգիոօտիկ այտուց, անաֆիլաքսիա), Սթիվենս-Ջոնսոնի համախտանիշ, տոքսիկ էպիդերմալ նեկրոլիզ, լյարդի վնասում, սրտամկանի ինֆարկտ

Փոխազդեցություններ այլ դեղերի, սննդի և ալկոհոլի հետ՝ մանրամասն

• Ազաթիոպրին և 6-մերկապտոպուրին. ֆեբուքսոստատը արգելակում է xanthine oxidase ֆերմենտը, ինչը հանգեցնում է այդ դեղերի կոնցենտրացիայի և թունավորության կտրուկ աճի. համատեղ օգտագործումը հակացուցված է կամ պահանջում է դոզայի էական նվազեցում
• Թեոֆիլին. ֆեբուքսոստատը մեծացնում է թեոֆիլինի մակարդակը, ուստի համատեղ օգտագործումը խորհուրդ չի տրվում
• Ինդուկտորներ և ինհիբիտորներ (օրինակ՝ ռիֆամպիցին). կարող են փոփոխել ֆեբուքսոստատի կոնցենտրացիան
• Ալկոհոլ. ալկոհոլի օգտագործումը մեծացնում է գուտային հարձակումների ռիսկը և կարող է նվազեցնել դեղի արդյունավետությունը
• Սնունդ. սնունդը չի ազդում ֆեբուքսոստատի կլանման վրա, սակայն հարուստ պուրիններ պարունակող սնունդը (կարմիր միս, ծովամթերք) կարող է նվազեցնել հիպուրիկեմիկ ազդեցությունը

Գերդոզավորում. ախտանշանները և ինչ անել

• Հայտնի չեն գերդոզավորման հատուկ ախտանշաններ. կլինիկական փորձարկումներում օգտագործվել են մինչև 300 մգ օրական առանց լուրջ անցանկալի երևույթների
• Գերդոզավորման դեպքում պետք է անցկացնել սիմպտոմատիկ և աջակցող բուժում
• Ֆեբուքսոստատը չի հեռացվում հեմոդիալիզի միջոցով
• Անհրաժեշտ է դիմել բժշկի կամ թունաբանական կենտրոն

Դեղը ընդունվում է բերանով, անկախ կերակուրից։ Մեծահասակների համար սկզբնական և պահպանողական դեղաչափը կազմում է 80 մգ մեկ անգամ օրական։ Անհրաժեշտության դեպքում դեղաչափը կարող է ավելացվել մինչև 120 մգ օրական մեկ անգամ։ Երեխաների և դեռահասների (մինչև 18 տարեկան) համար Ադենուրիկի անվտանգությունն ու արդյունավետությունը չեն հաստատվել, ուստի չի խորհուրդ տրվում։ Բուժման տևողությունը որոշվում է բժշկի կողմից և սովորաբար երկարաժամկետ է։ Հոդատապի սուր նոպայի ժամանակ խորհուրդ է տրվում սկսել բուժումը նոպայի ավարտից հետո։

Պահել 30 °C-ից ոչ ավելի ջերմաստիճանում, պաշտպանել խոնավությունից և լույսից, երեխաների համար անհասանելի վայրում: Պիտանելիության ժամկետը՝ 3 տարի

Հղիության և կրծքով կերակրման ժամանակ Ադենուրիկի օգտագործումը չի խորհուրդ տրվում անբավարար տվյալների պատճառով, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հնարավոր օգուտը գերազանցում է պտղի կամ երեխայի համար հնարավոր ռիսկը։ Երեխաների և դեռահասների մոտ չի կիրառվում։ Տարեց հիվանդների մոտ դեղաչափի ճշգրտում չի պահանջվում։ Երիկամների թեթև և միջին աստիճանի անբավարարության դեպքում ճշգրտում չի պահանջվում, ծանր անբավարարության դեպքում փորձը սահմանափակ է։ Լյարդի թեթև անբավարարության դեպքում ճշգրտում չի պահանջվում, միջին ծանրության դեպքում առավելագույն դեղաչափը 80 մգ է։ Դեղը չի ազդում մեքենա վարելու և մեխանիզմներով աշխատելու ունակության վրա, սակայն հազվադեպ դեպքերում կարող է առաջացնել գլխապտույտ կամ քնկոտություն, ինչը պետք է հաշվի առնել։