Զումմ

Դեղաբուժական խումբ Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղեր, պրոպիոնաթթվի ածանցյալներ՝ արտահայտված ցավազրկող ազդեցությամբ: Անատոմիական-բուժական-քիմիական ծածկագիր M01AE17 Դեղադինամիկա Դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլը (S)-(+)-2-(3-բենզոիլֆենիլ) պրոպիոնաթթվի տրոմետամինային աղն է: Այն ցավազրկող, հակաբորբոքային, ջերմիջեցնող դեղ է, պատկանում է ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի խմբին: Ազդեցության մեխանիզմ Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի ազդեցության մեխանիզմը պայմանավորված է ցիկլոօքսիգենազային ուղու արգելակման միջոցովպրոստագլանդինների սինթեզի նվազեցմամբ: Մասնավորապես, արգելակում է  արախիդոնաթթվի վերափոխումը ցիկլիկ էնդոպերօքսիդների, PGG2-ի և PGH2-ի, որոնք արտադրում են PGE1, PGE2, PGF2α և PGD2 պրոստագլանդիններ, ինչպես նաև՝ պրոստացիկլին և PGI 2 (ТхА2 и ТхВ2) թրոմբոքսաններ: Բացի այդ, պրոստագլանդինների սինթեզի արգելակումը կարող է ազդել բորբոքային այլ մեդիատորների, օրինակ՝ կինինների, վրա՝ առաջացնելով ուղղակի գործողությանը լրացնող անուղղակի ազդեցություն: Դեղադինամիկական ազդեցություն Դեքսկետոպրոֆենի արգելակիչ ազդեցությունը ցիկլօքսիգենազա-1-ի և ցիկլօքսիօքսիդազա-2-ի ակտիվության վրա դրսևորվել է լաբորատոր կենդանիների և մարդկանց մոտ: Կլինիկական արդյունավետություն և անվտանգություն Տարբեր տեսակի ցավերի ժամանակ իրականացված կլինիկական փորձարկումները ցույց են տալիս, որ դեքսկտոպրոֆենի տրոմետամոլն դրսևորում  է արտահայտված ցավազրկող ազդեցություն: Ցավազրկող ազդեցությունը ի հայտ է գալիս դեղի ընդունումից 30 րոպե անց: Ցավազրկող ազդեցության տևողությունը 4- 6 ժամ է: Դեղակինետիկա Աբսորբցիա Ներքին ընդունումից հետո արյան պլազմայում դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլի առավելագույն կոնցենտրացիան (Cmax) հասունանում է միջինում մոտ 30 րոպե անց (15-60 րոպե): Դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլը սննդի հետ ընդունելու դեպքում կորի ստորին միջակայքի (AUC) ցուցանիշը չի փոխվում, սակայն Cmax ցուցանիշը իջնում է, ինչպես նաև նվազում է ներծծման արագությունը (tmax մեծանում է): Բաշխում Դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլի բաշխման ժամանակը և արտազատման կիսափուլի ժամանակահատվածը համապատասխանաբար 0,35 և 1,65 ժամ է: Արյան պլազմայի սպիտակուցների հետ բարձր աստիճանի կապակցման արդյունքում (99 %) դեկսկետոպրոֆենի տրոմետամոլի բաշխման միջին ծավալը 0,25 լ/կգ-ից պակաս է: Բազմակի դեղաչափերի դեղակինետիկան ուսումնասիրելիս բացահայտվել է, որ դեքսկետոպրոֆենի տոմետրամոլի վերջին ընդունումից հետո կենսամատչելիության կորի ստորին միջակայքի ցուցանիշը եղել է ոչ ավելի բարձր, քան դրա միանվագ օգտագործման դեպքում, ինչն ապացուցում է դեղի կուտակման բացակայությունը: Կենսափոխակերպում և արտազատում Կիրառումից հետո դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլը մեզում հայտնաբերվում է միայն S-(+) էնանտիոմերը, ինչն ապացուցում է մարդու օրգանիզմում դրա՝ R-(+) էնանտիոմերով փոփոխության բացակայությունը: Դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլի արտազատումը հիմնականում տեղի է ունենում գլյուկուրոնացման արդյունքում, որին հաջորդում է երիկամների միջոցով արտազատումը:

Զումմ-25 դեղի յուրաքանչյուր թաղանթապատ դեղահատը պարունակում է.   ակտիվ բաղադրատարր՝ դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլ - 36,9 մգ (25 մգ դեքսկետոպրոֆենին համարժեք),

Զումմ-25 դեղը կիրառվում է մեղմ և միջին աստիճանի ծանրության ցավերի ախտանիշային բուժման համար, օրինակ՝ կմախքամկանային ցավեր, ցավոտ դաշտան (ալգոմենորեա), ատամի ցավ:

Զումմ-25 դեղը չի կարելի ընդունել հետևյալ դեպքերում. դեքսկետոպրոֆենի, ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային այլ դեղերի նկատմամբ գերզգայնություն, կիրառում այն պացիենտների շրջանում, որոնց մոտ նմանատիպ ազդեցության մեխանիզմով ազդող դեղերը, օրինակ՝ ացետիլսալիցիլաթթուն կամ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային այլ դեղերը, առաջացնում են բրոնխային ասթմայի նոպաներ, բրոնխոսպազմ, սուր ռինիտ կամ հանգեցնում են քթի պոլիպների, եղնջացանի կամ անոթանյարդային այտուցի զարգացմանը, նախկինում կետոպրոֆենով կամ ֆիբրատներով բուժման ընթացքում ֆոտոալերգիկ կամ ֆոտոտոքսիկ ռեակցիաների զարգացում, անամնեզում ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի օգտագործմամբ պայմանավորված ստամոքս-աղիքային ուղու արյունահոսություն կամ թափածակում, ստամոքս-աղիքային ուղու պեպտիկ խոցի/արյունահոսության ակտիվ փուլ կամ ստամոքս-աղիքային ուղու պեպտիկ խոցի/արյունահոսության առկայության, կամ կրկնվող ընթացքի (խոցի կամ արյունահոսության առնվազն երկու հաստատված փաստ) կասկած անամնեզում, քրոնիկական դիսպեպսիա անամնեզում, մարսողական համակարգի արյունահոսություն, ակտիվ փուլում գտնվող այլ արյունահոսություններ կամ արյունահոսության բարձր հակվածություն, Կրոնի հիվանդություն կամ ոչ սպեցիֆիկ խոցային կոլիտ, ծանր սրտային անբավարարություն, երիկամների ֆունկցիայի միջին կամ ծանր աստիճանի խանգարում (կրեատինինի մաքրումը ≤59 մլ/րոպե), լյարդի ֆունկցիայի ծանր խանգարում (10–15 միավոր՝ ըստ Չայլդ-Պյուիսանդղակի), հեմոռագիկ դիաթեզ կամ արյան մակարդման այլ խանգարումներ, արտահայտված ջրազրկում (փսխման, փորլուծության կամ հեղուկի անբավարար ընդունման արդյունքում), հղիության երրորդ եռամսյակ կամ կրծքով կերակրման շրջան մինչև 18 տարեկան պացիենտներ:

Ստորև ներկայացված են ըստ օրգանների, օրգան համակարգերի, հանդիպմանհաճախականության դասակարգված կողմնակի ազդեցությունները, որոնց հետդեքսկետոպրոֆենի տրոմետոմոլի կապը, համաձայն կլինիկականփորձարկումների արդյունքների, ճանաչվել է առնվազն հնարավոր, ինչպես նաև՝հետգրանցումային փուլում ստացված հաղորդումներում նկարագրված կողմնակիազդեցությունները:   Ստամոքս-աղիքային երևույթներ. առավել հաճախ դիտվում են ստամոքսաղիքային ուղու կողմնակի ազդեցություններ: Այսպես, հնարավոր է խոցային հիվանդության, թափածակման կամ ստամոքս-աղիքային արյունահոսության զարգացում (երբեմն՝ մահացու ելքով), հատկապես՝ տարեց պացիենտների շրջանում: Առկա են հաղորդումներ դեղի կիրառմամբ պայմանավորված սրտխառնոցի, փսխման, փորլուծության, մետեորիզմի, փորկապության, դիսպեպտիկ երևույթների, որովայնում ցավի, մելենայի (սև կղանք), արյունային փսխման, խոցային ստոմատիտի ի հայտ գալու, կոլիտի և Կրոնի հիվանդության սրացման վերաբերյալ: Ավելի քիչ հաճախականությամբ հանդիպել են ստամոքսի լորձաթաղանթի բորբոքումները: Նշվել են նաև այտուցներ, զարկերակային գերճնշում և սրտային անբավարարություն: Ինչպես ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային այլ դեղերի կիրառման դեպքում, հնարավոր են հետևյալ կողմնակի ռեակցիաները. ասեպտիկ մենինգիտ, որը հիմնականում առաջանում է համակարգային կարմիր գայլախտ և շարակցական հյուսվածքի խառը հիվանդություններ ունեցող պացիենտների շրջանում, ինչպես նաև արյան համակարգի կողմից ռեակցիաներ (պուպուրա, հիպոպլաստիկ և հեմոլիտիկ սակավարյունություն, հազվադեպ՝ ագրանուլոցիտոզ և ոսկրածուծի հիպոպլազիա): Հնարավոր են բուլյոզ ռեակցիաներ, այդ թվում Ստիվենս-Ջոնսոնի համախտանիշ և վերնամաշկի թունավոր նեկրոլիզ (շատ հազվադեպ): Համաձայն կլինիկական փորձարկումների և համաճարակաբանական հետազոտությունների տվյալների արդյունքների՝ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային որոշ դեղերի կիրառումը, հատկապես՝ բարձր դեղաչափերով և երկարատև, կարող է ուղեկցվել զարկերակների թրոմբոզով պայմանավորված ախտահարումների զարգացման ռիսկի որոշակի բարձրացմամբ, օրինակ՝ սրտամկանի ինֆարկտ կամ ինսուլտ: Կողմնակի ազդեցությունների վերաբերյալ հաղորդում Կողմնակի ազդեցության ի հայտ գալու դեպքում անհրաժեշտ է այդ մասին ուղղակիորեն առցանց հաղորդել ՀՀ ԱՆ ակադեմիկոս Է.Գաբրիելյանի անվան դեղերի և բժշկական տեխնոլոգիաների փորձագիտական կենտրոն՝ www.pharm.am հղումով կամ զանգահարել թեժ գիծ. հեռախոսահամարներ՝ (+374 10) 20 05 05 և (+374 96) 22 05 05: Դա վերաբերում է նաև այս հրահանգում չնշված որևէ այլ կողմնակի ազդեցությանը: Կողմնակի ազդեցությունների մասին հաղորդելով՝ դուք նպաստում եք այս դեղի անվտանգության վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկատվության ապահովմանը:

Ստորև նկարագրված են ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային բոլոր դեղերին բնորոշ փոխազդեցության ընդհանուր տեսակները: Խորհուրդ չի տրվում Զումմ-25 դեղը զուգակցել հետևյալ դեղերի հետ. - Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային այլ դեղեր (այդ թվում՝ ցիկլոօքսիգենազա-2 ֆերմենտի ընտրողական արգելակիչներ), այդ թվում բարձր դեղաչափերով սալիցիլատներ (≥ 3 գ/օր): Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային մի քանի դեղերի միաժամանակյա կիրառման դեպքում միմյանց ազդեցությունը փոխադարձ ուժեղացնելու արդյունքում բարձրացնում է խոցի և ստամոքս-աղիքային արյունահոսության զարգացման ռիսկը: - Հակամակարդիչներ. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերն ուժեղացնում են հակամակարդիչների, օրինակ՝ վարֆարինի, ազդեցությունը՝ դեքսկետոպրոֆենի պլազմայի սպիտակուցների հետ բարձր աստիճանով կապակցվելու, ինչպես նաև թրոմբոցիտների ֆունկցիայի ընկճման և ստամոքսի ու տասներկումատնյա աղու լորձաթաղանթի վնասման արդյունքում: Եթե համատեղ օգտագործումն անհրաժեշտ է, ապա դա պետք է իրականացնել բժշկի մանրակրկիտ հսկողության և լաբորատոր ցուցանիշների հսկման պայմաններում: - Հեպարիններ. մեծանում է արյունահոսության ռիսկը (թրոմբոցիտների ֆունկցիայի արգելակման և ստամոքս-աղիքային ուղու լորձաթաղանթի վնասման արդյունքում): Եթե համատեղ օգտագործումն անհրաժեշտ է, ապա դա պետք է իրականացնել բժշկի մանրակրկիտ հսկողության և լաբորատորային ցուցանիշների հսկման պայմաններում: - Կորտիկոստերոիդներ. մեծանում է խոցի և ստամոքս-աղիքային արյունահոսության առաջացման ռիսկը: - Լիթիում (նկարագրված է ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային որոշ դեղերի համար)՝ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը բարձրացնում են արյան մեջ լիթիումի մակարդակը, ինչը կարող է հանգեցնել թունավորման (երիկամներով լիթիումի արտազատման նվազման արդյունքում): Այդ պատճառով դեքսկետոպրոֆենի կիրառման սկզբում՝ դեղաչափի ճշգրտման և դեղի դադարեցման դեպքում, անհրաժեշտ է հսկել լիթիումի կոնցենտրացիան: - Մեթոտրեքսատ, բարձր դեղաչափերով (շաբաթական ոչ պակաս, քան 15 մգ)՝ հակաբորբոքային դեղերի կիրառման պայմաններում մեթոտրեքսատի երիկամային արտազատման նվազման հետևանքով արյան համակարգի վրա դրա վնասակար ազդեցությունը ուժեղանում է: - Հիդանտոիներ և սուլֆոնամիդներ՝ հնարավոր է այս նյութերի թունավոր ազդեցության ուժեղացում: Հետևյալ համակցումները խորհուրդ է տրվում կիրառել զգուշությամբ. - Միզամուղներ, անգիոտենզին փոխակերպող ֆերմենտի արգելակիչներ, ամինոգլիկոզիդային հակաբիոտիկներ- և անգիոտենզին II ընկալիչների անտագոնիստներ: Դեքսկետոպրոֆենը կարող է թուլացնել միզամուղների և այլ հակագերճնշումային դեղերի ազդեցությունը: Երիկամների ֆունկցիայի խանգարումներ ունեցող որոշ պացիենտների (օրինակ՝ ջրազրկված պացիենտներ կամ երիկամների ֆունկցիայի խանգարում ունեցող տարեցներ) շրջանում անգիոտենզին փոխակերպող ֆերմենտի արգելակիչների, անգիոտենզին II ընկալիչների անտագոնիստների կամ ամինոգլիկոզիդային հակաբիոտիկների հետ համատեղ ցիկլոօքսիգենազայի վրա ընկճող ազդեցություն ցուցաբերող դեղերի կիրառումը կարող է վատթարացնել վիճակը, որը, որպես կանոն, դարձելի է: Դեքսկետոպրոֆենը որևէ միզամուղի հետ համակցելիս անհրաժեշտ է համոզվել, որ պացիենտը ջրազրկված չէ, իսկ բուժման սկզբում անհրաժեշտ է ստուգել երիկամների ֆունկցիան; - Մեթոտրեքսատ. ցածր դեղաչափերով (շաբաթական 15 մգ-ից պակաս). հակաբորբոքային դեղերի կիրառման պայմաններում՝ մեթոտրեքսատի երիկամային արտազատման նվազման հաշվին արյան համակարգի վրա դրա վնասակար ազդեցությունը ուժեղանում է: Համատեղ կիրառման առաջին շաբաթների ընթացքում անհրաժեշտ է յուրաքանչյուր շաբաթ կատարել արյան անալիզ: Նույնիսկ երիկամների ֆունկցիայի աննշան խախտման դեպքում, ինչպես նաև տարեց պացիենտների շրջանում, բուժումը պետք է իրականացնել բժշկի խիստ հսկողության պայմաններում: - Պենտօքսիֆիլին. բարձրանում է արյունահոսության ռիսկը: Անհրաժեշտ է ուժեղացնել հսկողությունը և հաճախ ստուգել արյունահոսության տևողության ցուցանիշը: - Զիդովուդին. ռետիկուլոցիտների վրա ազդեցության արդյունքում առկա է էրիթրոցիտների վրա թունավոր ազդեցության ուժեղացման ռիսկ, ինչը ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի կիրառումից մեկ շաբաթ անց հանգեցնում է ծանր սակավարյունության: Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի կիրառումը սկսելուց հետո՝ մեկ-երկու շաբաթվա ընթացքում, անհրաժեշտ է կատարել արյան ընդհանուր անալիզ և ստուգել ռետիկուլոցիտների պարունակությունը: - Սուլֆոնիլմիզանյութի ածանցյալներ. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը կարող են ուժեղացնել սուլֆոնիլմիզանյութի հիպոգլիկեմիկ ազդեցությունը պլազմայի սպիտակուցների հետ միացություններում դրանց փոխարինման շնորհիվ: Անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ համակցությունները - Բետա պաշարիչներ. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը կարող են թուլացնել դրանց հակագերճնշումային ազդեցությունը՝ պրոստագլանդինների սինթեզի ընկճման արդյունքում: - Ցիկլոսպորին և տակրոլիմուս. հնարավոր է երիկամաթունայնության ուժեղացում երիկամային պրոստագլանդինների վրա ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի ազդեցության պատճառով: Համակցված բուժման դեպքում պետք է վերահսկել երիկամների ֆունկցիան: - Թրոմբոլիտիկ դեղեր. մեծանում է արյունահոսության ռիսկը: - Հակաագրեգանտներ և սերոտոնինի հետզավթման ընտրողական արգելակիչներ. մեծանում է ստամոքս-աղիքային արյունահոսության ռիսկը; - Պրոբենեցիդ. հնարավոր է պլազմայում դեքսկետոպրոֆենի կոնցենտրացիայի բարձրացում, ինչը, հավանաբար պայմանավորված է դեղի խողովակային սեկրեցիայի և գյուկուրոնաթթվի հետ կոնյուգացման ընկճմամբ ու պահանջվում է դեքսկետոպրոֆենի դեղաչափի կարգավորում: - Սրտային գլիկոզիդներ. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը կարող են մեծացնել գլիկոզիդների կոնցենտրացիան պլազմայում: - Միֆեպրիստոն. հաշվի առնելով պրոստագլանդինսիթետազայի արգելակիչների ազդեցության ներքո միֆեպրիստոնի արդյունավետության նվազման տեսական հնարավորությունը՝ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը պետք է նշանակել միայն միֆեպրիստոնով բուժման ավարտից 8-12 օր հետո: Սահմանափակ տվյալները թույլ են տալիս ենթադրել, որ միևնույն օրվա ընթացքում ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի և պրոստագլանդինի միաժամանակյա ընդունումը բացասաբար չի ազդում միֆեպրիստոնի կամ պրոստագլանդինի ազդեցությունների վրա՝ արգանդի վզիկի հասունացման կամ արգանդի կրճատման առումով, և չի նվազեցնում հղիության արհեստական ընդհատման համար կիրառվող դեղերի կլինիկական արդյունավետությունը: - Քվինոլոնային շարքի հակաբիոտիկներ. կենդանիների վրա կատարված հետազոտությունները ցույց են տվել, որ բարձր դեղաչափերով քվինոլոնային ածանցյալները ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի հետ համակցելիս մեծանում է ցնցումների զարգացման ռիսկը: - Տենոֆովիր. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի հետ միաժամանակյա կիրառումը կարող է արյան պլազմայում բարձրացնել միզանյութի ազոտի և կրեատինինի մակարդակը, կիրառման անհրաժեշտության դեպքում պետք է մանրակրկիտ վերահսկել երիկամների ֆունկցիան և կարգավորել դեղի ընդունումների միջև ընկած ժամանակահատվածը - Դեֆերասիրօքս. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի հետ միաժամանակյա կիրառումը կարող է մեծացնել ստամոքս-աղիքային թունայնության ռիսկը: Անհրաժեշտ է մանրակրկիտ կլինիկական հսկողություն այս դեղերի հետ դեքսկետոպրոֆենի համակցման դեպքում: - Պեմետրեքսեդ. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի հետ միաժամանակյա կիրառումը կարող է իջեցնել պեմետրեքսեդի էլիմինացիան, հետևաբար պետք է դրսևորել զգուշություն առավել բարձր դեղաչափերով ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի օգտագործման դեպքում: Թեթև և միջին աստիճանի ծանրության երիկամային անբավարարություն (կրեատինինի մաքրումը՝ 45-79 մլ/րոպե) ունեցող պացիենտներին խորհուրդ է տրվում պեմետրեքսեդի ընդունումից 2 օր առաջ և դրանից 2 օր հետո խուսափել կարճ արտազատման կիսափուլ ունեցող ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի օգտագործումից:

Գերդեղաչափման ախտանիշներ հայտի չեն: Նմանատիպ դեղերն առաջացնում են ստամոքս-աղիքային ուղու (փսխում, անոռեքսիա, ցավեր որովայնում) և նյարդային համակարգի (քնկոտություն, գլխապտույտ, ապակողմնորոշում, գլխացավեր) խանգարումներ: Դեղի պատահական ընդունման կամ գերդեղաչափման դեպքում պետք է անհապաղ սկսել պացիենտի կլինիկական վիճակին համապատասխան ախտանիշային բուժում: Դեքսկետոպրոֆենի տրոմետամոլը օրգանիզմից հեռանում է դիալիզի միջոցով:

Դեղաչափ Չափահասներ Կախված ցավի տեսակից և արտահայտվածության աստիճանից՝ թույլատրելի դեղաչափը 12,5 մգ է, որն ընդունվում է յուրաքանչյուր 4-6 ժամ անց կամ 25 մգ՝ յուրաքանչյուր 8 ժամ անց: Օրական դեղաչափը չպետք է գերազանցի 75 մգ-ը: Կողմնակի ազդեցությունները կարելի է նվազեցնել՝ ընդունելով դեղը նվազագույն արդյունավետ դեղաչափով ախտանիշները վերացնելու համար անհրաժեշտ ամենակարճ ժամանակահատվածում: Զումմ-25 դեղը նախատեսված չէ երկարատև բուժման համար: Բուժումը տևում է մինչև ախտանիշների անհետացումը: Տարեցներ Խորհուրդ է տրվում տարեց պացիենտների բուժումը սկսել ցածր դեղաչափերով: Օրական դեղաչափը 50 մգ է: Լավ տանելիության դեպքում կարող են կիրառվել ընդհանուր պոպուլյացիայի համար թույլատրելի դեղաչափերը:  Լյարդային անբավարարություն Թեթև և միջին աստիճանի ծանրության լյարդային անբավարարություն ունեցող պացիենտները դեղը պետք է օգտագործեն՝ սկսելով նվազագույն թույլատրելի դեղաչափից և բժշկի խիստ հսկողության պայմաններում: Օրական դեղաչափը 50 մգ է: Զումմ-25 դեղը հակացուցված է կիրառել ծանր աստիճանի լյարդային անբավարարություն ունեցող պացիենտներին: Երիկամային անբավարարություն Երիկամների ֆունկցիայի թեթև աստիճանի ծանրության (կրեատինինի մաքրումը՝ 60–89 մլ/րոպե) խանգարում ունեցող պացիենտների շրջանում սկզբնական օրական դեղաչափն անհրաժեշտ է իջեցնել մինչև 50 մգ: Զումմ-25 դեղը հակացուցված է երիկամների ֆունկցիայի միջին և ծանր աստիճանի խանգարումներ (կրեատինինի մաքրումը՝ ≤59 մլ/րոպե) ունեցող պացիենտներին: Երեխաներ Դեղի կիրառումը երեխաների և անչափահասների շրջանում ուսումնասիրված չէ, այդ պատճառով այն խորհուրդ չի տրվում նշանակել այս տարիքային խմբի պացիենտներին: Կիրառման եղանակ Զումմ-25 դեղի դեղահատը պետք է կուլ տալ բավարար քանակությամբ հեղուկով (օրինակ՝ մեկ բաժակ ջրով): Սննդի միաժամանակյա ընդունումն իջեցնում է ազդող բաղադրատարրի ներծծման արագությունը, հետևաբար սուր ցավերի դեպքում խորհուրդ է տրվում դեղն օգտագործել ուտելուց առնվազն 30 րոպե առաջ: Կիրառման եղանակ Զումմ-25 դեղի դեղահատը պետք է կուլ տալ բավարար քանակությամբ հեղուկով (օրինակ՝ մեկ բաժակ ջրով): Սննդի միաժամանակյա ընդունումն իջեցնում է ազդող բաղադրատարրի ներծծման արագությունը (տես 5.2 բաժինը), հետևաբար սուր ցավերի դեպքում խորհուրդ է տրվում դեղն օգտագործել ուտելուց առնվազն 30 րոպե առաջ:

Պահել 30°С ոչ բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում: