Ռեկլին

Դեղադինամիկա Դեղաբուժական խումբ Հակաբորբոքային և հակառևմատիկ դեղեր։ Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային և հակառևմատիկ դեղեր։ Օքսիկամներ։ Մելօքսիկամ։ Անատոմիական-բուժական-քիմիական ծածկագիր М01АС06 Ազդեցության մեխանիզմ Մելօքսիկամի, ինչպես և ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային այլ դեղերի ազդեցության ճշգրիտ մեխանիզմը դեռևս հայտնի չէ: Այնուամենայնիվ, գոյություն ունի ազդեցության մեկ մեխանիզմ, որն ընդհանուր է ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային բոլոր դեղերի, այդ թվում՝ մելօքսիկամի համար․ դա բորբոքման հայտնի մեդիատորների՝ պրոստագլանդինների կենսասինթեզի ընկճումն է։ Դեղադինամիկական ազդեցություններ Մելօքսիկամը օքսիկամների դասի ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղ է, որն օժտված է հակաբորբոքային, ցավազրկող և ջերմիջեցնող ազդեցությամբ: Մելօքսիկամի հակաբորբոքային ակտիվությունն ապացուցվել է բորբոքման դասական մոդելներում: Դեղակինետիկա Ներծծում Միջմկանային ներարկումից հետո մելօքսիկամն ամբողջությամբ ներծծվում է: Ներքին ընդունման դեղաձևերի հետ համեմատելիս հարաբերական կենսամատչելիությունը գրեթե 100% է, ուստի, դեղի ներքին ընդունումը միջմկանային ներարկմամբ փոխարինելու դեպքում դեղաչափը փոփոխելու անհրաժեշտություն չկա: 15 մգ դեղաչափի միջմկանային ներարկումից 60 րոպե անց պլազմայում առավելագույն կոնցենտրացիաները կազմել են 1,62 մկգ/մլ: Բաշխում Մելօքսիկամն ակտիվորեն կապվում է պլազմայի սպիտակուցների, հիմնականում՝ ալբումինի հետ (99%), ներթափանցում է սինովիալ հեղուկ՝ առաջացնելով մոտավորապես երկու անգամ ավելի ցածր կոնցենտրացիաներ՝ պլազմայի կոնցենտրացիաների համեմատ: Բաշխման ծավալը շատ մեծ չէ, միջինում՝ 11 լիտր։ Միջանձնային փոփոխականությունը կազմում է 30-40%: Կենսափոխակերպում Մելօքսիկամը լյարդում ակտիվորեն կենսափոխակերպվում է: Մեզի մեջ հայտնաբերվել են մելօքսիկամի չորս տարբեր մետաբոլիտներ, որոնք բոլորն էլ դեղադինամիկորեն ակտիվ չեն: Հիմնական մետաբոլիտը՝ 5' կարբոքսիմելօքսիկամը (դեղաչափի 60%-ը) առաջանում է միջանկյալ մետաբոլիտի՝ 5'-հիդրօքսիմեթիլմելօքսիկամի (դեղաչափի 9%-ը) օքսիդացման արդյունքում։ In vitro ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ CYP 2C9 ֆերմենտը կարևոր դեր է խաղում նյութափոխանակության այս եղանակի դեպքում՝ CYP 3A4 իզոֆերմենտի աննշան ազդեցության պայմաններում: Պերօքսիդազային ակտիվությամբ, հավանաբար, որոշվում է երկու այլ մետաբոլիտների քանակը, որոնք կազմում են ընդունված դեղաչափի 16%-ը և 4%-ը: Արտազատում Մելօքսիկամն արտազատվում է առավելապես մետաբոլիտների ձևով՝ մեզի ու կղանքի միջոցով հավասարապես: Օրական դեղաչափի ավելի պակաս, քան 5%-ը օրգանիզմից անփոփոխ ձևով արտազատվում է կղանքի միջոցով։ Մեզի մեջ հայտնաբերվում են սկզբնական միացության միայն հետքերը: Կիսադուրսբերման միջին տևողությունը կազմում է մոտ 20 ժամ։ Պլազմայից ընդհանուր արտազատումը կազմում է միջինում 8 մլ/րոպե: Գծայնություն/ոչ գծայնություն 7,5 մգ-ից մինչև 15 մգ բուժական դեղաչափերի ներքին ընդունումից կամ միջմկանային ներարկումից հետո մելօքսիկամն ունի գծային դեղակինետիկա: Դեղակինետիկական-դեղադինամիկական կախվածություն Պացիենտների հատուկ խմբեր Լյարդային/երիկամային անբավարարություն Թեթև և չափավոր աստիճանի լյարդային և երիկամային անբավարարությունն էականորեն չի ազդում մելօքսիկամի դեղակինետիկայի վրա: Երիկամային անբավարարության սահմանային փուլում բաշխման ծավալի ավելացումը կարող է հանգեցնել ազատ մելօքսիկամի կոնցենտրացիայի բարձրացմանը։ Հետևաբար, օրական դեղաչափը պետք է չգերազանցի 7,5 մգ-ը Տարեցներ Տարեց պացիենտների շրջանում պլազմայից մելօքսիկամի միջին արտազատումը փոքր-ինչ ավելի ցածր է եղել՝ երիտասարդ պացիենտների համեմատ:

Ընդհանուր նկարագրություն` Մելօքսիկամ Որակական և քանակական կազմ Միջմկանային ներարկման լուծույթ, 15 մգ/1,5 մլ: Լուծույթի 1 միլիլիտրը պարունակում է 10 մգ մելօքսիկամ։ 1,5 մլ ծավալով մեկ ամպուլը պարունակում է 15 մգ մելօքսիկամ՝ էնոլային աղի ձևով:

Ռեկլին դեղը կիրառվում է ռևմատոիդ արթրիտի կամ անկիլոզացնող սպոնդիլիտի սրացումների ախտանիշային կարճատև բուժման համար, երբ դեղը հնարավոր չէ կիրառել ներքին ընդունմամբկամ ուղիղաղիքային եղանակով։

Հակացուցումներ: բարձրացած զգայունություն клиндамицину, линкомицину կամ դեղամիջոցի ցանկացած բաղադրիչի նկատմամբ; անամնեզում հակաբիոտիկ-ասոցիացված կոլիտի կամ псевдомембранозного энтероколита առկայություն; ծանր լյարդային անբավարարություն; կիրառում 1 ամսականից փոքր երեխաների մոտ:

Անվտանգության պրոֆիլի ամփոփում Կլինիկական փորձարկումները և համաճարակաբանական տվյալները վկայում են այն մասին, որ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային որոշ դեղերի կիրառումը (հատկապես՝ բարձր դեղաչափերով և երկար տևողությամբ) կարող է կապակցված լինել զարկերակային թրոմբոզի (օրինակ՝ սրտամկանի ինֆարկտ կամ ինսուլտ) զարգացման ռիսկի փոքր-ինչ բարձրացման հետ Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերով բուժման դեպքում ստացվել են հաղորդումներ այտուցների, զարկերակային գերճնշման և սրտային անբավարարության առաջացման վերաբերյալ: Առավել հաճախ դիտվել են ստամոքս-աղիքային ուղու հետ կապված կողմնակի ազդեցություններ: Ստացվել են հաղորդումներ ստամոքսի խոցի, թափածակման կամ ստամոքսաղիքային արյունահոսության (երբեմն մահվան ելքով) առաջացման դեպքերի վերաբերյալ՝ հատկապես տարեցների շրջանում: Դեղի կիրառման դեպքում դիտվել են սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, մետեորիզմ, փորկապություն, մարսողության խանգարում, ցավ որովայնում, սև կղանք (մելենա), ստամոքսային արյունահոսություն, խոցային ստոմատիտ, կոլիտի և Կրոնի հիվանդության սրացում: Հազվադեպ դիտվել է գաստրիտ: Ստորև բերված կողմնակի ռեակցիաների հաճախականությունը հիմնված է 14 օրից ոչ պակաս տևողությամբ բուժմամբ կլինիկական փորձարկումների ընթացքում գրանցված կողմնակի ազդեցությունների զարգացման դեպքերի վրա: Տվյալները հիմնված են 15197 պացիենտների մասնակցությամբ կլինիկական փորձարկումների արդյունքների վրա, որտեղ մասնակիցները մինչև մեկ տարի տևողությամբ ներքին ընդունել են մելօքսիկամի օրական 7,5 մգ կամ 15 մգ դեղաչափեր (դեղահատերի կամ դեղապատիճների ձևով): Կողմնակի ազդեցությունների ամփոփում Հայտնաբերված բոլոր կողմնակի ազդեցությունները խմբավորվել են ըստ հանդիպման հաճախականության: Արյան և ավշային համակարգի խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ սակավարյունություն։ Հազվադեպ՝ լեյկոպենիա, թրոմբոցիտոպենիա, արյան բջիջների քանակի փոփոխություն, այդ թվում՝ լեյկոֆորմուլայի փոփոխություններ: Իմունային համակարգի խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ գերզգայնության արագ զարգացող այլ ռեակցիաներ։ Անհայտ հաճախականությամբ՝ անաֆիլակտիկ շոկ, անաֆիլակտոիդ ռեակցիաներ: Հոգեկան խանգարումներ Հազվադեպ՝ տրամադրության փոփոխություն, գիշերային մղձավանջներ։ Անհայտ հաճախականությամբ՝ շփոթվածություն, կողմնորոշման խանգարում։ Նյարդային համակարգի խանգարումներ Հաճախ՝ գլխացավ։ Ոչ հաճախ՝ գլխապտույտ, քնկոտություն: Տեսողության, լսողության և ներքին ականջի խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ վերտիգո։ Հազվադեպ՝ աչքի շաղկապենու բորբոքում (կոնյունկտիվիտ), տեսողության խանգարումներ, այդ թվում՝ ոչ հստակ տեսողություն, աղմուկ ականջներում: Սիրտ-անոթային խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ զարկերակային ճնշման բարձրացում, դեմքի «արյունահորդման» զգացողություն։ Հազվադեպ՝ սրտխփոց, սրտային անբավարարություն (ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերով բուժման դեպքում): Շնչական համակարգի խանգարումներ Հազվադեպ՝ բրոնխային ասթմա՝ ացետիլսալիցիլաթթվի և ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային այլ դեղերի նկատմամբ ալերգիա ունեցող պացիենտների շրջանում: Ստամոքս-աղիքային խանգարումներ Շատ հաճախ՝ մարսողության խանգարում, ցավ որովայնում, փորլուծություն, սրտխառնոց, փսխում։ Ոչ հաճախ՝ ստամոքս-աղիքային քողարկված կամ ակնհայտ արյունահոսություն, գաստրիտ, ստոմատիտ, փորկապություն, որովայնի փքվածություն, զկռտոց։ Հազվադեպ՝ գաստրոդուոդենալ խոցեր, կոլիտ, էզոֆագիտ: Շատ հազվադեպ՝ ստամոքս-աղիքային ուղու թափածակում (ստամոքս-աղիքային արյունահոսություն, խոց կամ թափածակում, երբեմն լուրջ և հնարավոր մահացու ելքով՝ ավելի հաճախ տարեցների շրջանում): Լյարդի և լեղուղիների խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ լյարդի ֆունկցիայի ցուցանիշների անցողիկ փոփոխություններ (օրինակ՝ տրանսամինազաների կամ բիլիռուբինի ակտիվության բարձրացում): Շատ հազվադեպ՝ լյարդի բորբոքում (հեպատիտ): Մաշկային և ենթամաշկային հյուսվածքների խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ քոր, մաշկի ցան, անոթանյարդային այտուց: Հազվադեպ՝ եղնջացան, ենթամաշկային թունավոր նեկրոլիզ*, Ստիվենս-Ջոնսոնի համախտանիշ*: Շատ հազվադեպ՝ բշտիկավոր դերմատիտ, բազմաձև էրիթմա: Անհայտ հաճախականությամբ՝ լուսազգայնություն: Երիկամների և միզուղիների խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ երիկամների ֆունկցիայի ցուցանիշների փոփոխություններ (արյան շիճուկում կրեատինինի և/կամ միզանյութի մակարդակի բարձրացում), միզարձակման խանգարումներ՝ այդ թվում՝ մեզի սուր կանգ: Շատ հազվադեպ՝ սուր երիկամային անբավարարություն (հատկապես՝ ռիսկի խմբի պացիենտների շրջանում): Սեռական օրգանների և կաթնագեղձի խանգարումներ Ոչ հաճախ՝ ձվազատման ուշացում։ Անհայտ հաճախականությամբ՝ անպտղություն կանանց շրջանում: Ընդհանուր խանգարումներ և փոփոխություններ կիրառման տեղում Հաճախ՝ ցավ և այտուց ներարկման տեղում։ Ոչ հաճախ՝ այտուց (այդ թվում՝ ստորին վերջույթների այտուց), նատրիումի և ջրի կանգ, հիպերկալիեմիա: Առանձին կողմնակի ազդեցությունների նկարագրություն Մելօքսիկամով և միելոտոքսիկ հնարավոր ազդեցությամբ օժտված այլ դեղերով բուժվող պացիենտների շրջանում շատ հազվադեպ գրանցվել են ագրանուլոցիտոզի զարգացման դեպքեր։ Կողմնակի ազդեցություններ, որոնք չեն գրանցվել մելօքսիկամի կիրառման ընթացքում, սակայն դիտվել են տվյալ դասի այլ ակտիվ նյութերի կիրառման դեպքում Երիկամների օրգանական ախտահարում, ինչի արդյունքում զարգանում է երիկամային սուր անբավարարություն (շատ հազվադեպ գրանցվել են ինտերստիցիալ նեֆրիտի, խողովակային սուր նեկրոզի, նեֆրոտիկ համախտանիշի և պապիլյար նեկրոզի դեպքեր): Կասկածելի կողմնակի ազդեցությունների վերաբերյալ հաղորդում Հետգրանցումային փուլում կասկածելի կողմնակի ազդեցությունների մասին հաղորդելը կարևոր է: Դա հնարավորություն է տալիս շարունակաբար գնահատել ռիսկ/օգուտ հարաբերակցությունը: Առողջապահության համակարգի մասնագետները կասկածելի կողմնակի ազդեցությունների մասին կարող են առցանց հաղորդել ՀՀ ԱՆ ակադեմիկոս Է. Գաբրիելյանի անվան դեղերի և բժշկական տեխնոլոգիաների փորձագիտական կենտրոն՝ www.pharm.am հղումով կամ զանգահարել թեժ գիծ. hեռախոսահամարներ (+374 10) 20 05 05 և (+374 96) 22 05 05

Հիպերկալեմիայի հետ կապված ռիսկեր Որոշ դեղեր, օրինակ՝ կալիումի աղերը, հիպերկալիեմիկ միզամուղները, անգիոտենզին փոխակերպող ֆերմենտի արգելակիչները, անգիոտենզին II ընկալիչների անտագոնիստները, ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը, հեպարինները (ցածր մոլեկուլային կամ ոչ ֆրակցիոն), ցիկլոսպորինը, տակրոլիմուսը և տրիմեթոպրիմը, կարող են նպաստել հիպերկալիեմիայի զարգացմանը: Հիպերկալիեմիայի զարգացումը կարող է կախված լինել ռիսկի ուղեկցող գործոնների առկայությունից: Նշված ռիսկը մեծանում է վերը թվարկված դեղերի և մելօքսիկամի միաժամանակյա կիրառման դեպքում: Պրոստագլանդինների սինթեզի այլ արգելակիչներ, այդ թվում՝ կորտիկոստերոիդներ կամ սալիցիլատներ Խորհուրդ չի տրվում նշված դեղերը միաժամանակ կիրառել մելօքսիկամի հետ՝ հաշվի առնելով խոցերի առաջացման կամ ստամոքս-աղիքային արյունահոսության բարձր ռիսկը: Ներքին ընդունման հակամակարդիչներ, հեպարին, թրոմբոլիտիկ դեղեր Առկա է արյունահոսության առաջացման բարձր ռիսկ։ Խորհուրդ չի տրվում տարեցների շրջանում միաժամանակ կիրառել բուժական դեղաչափերով ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը և հակամակարդիչները կամ հեպարինը: Այն դեպքերում, երբ հնարավոր չէ խուսափել նշված դեղերի միաժամանակյա կիրառումից, անհրաժեշտ է մանրակրկիտ վերահսկել արյան մակարդելիության ցուցանիշները: Հակաագրեգանտներ և սերոտոնինի հետզավթման ընտրողական արգելակիչներ Առկա է արյունահոսության զարգացման բարձր ռիսկ՝ թրոմբոցիտների ֆունկցիայի նվազման և ստամոքս-աղիքային ուղու լորձաթաղանթի ախտահարման պատճառով: Լիթիում Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը բարձրացնում են արյան պլազմայում լիթիումի մակարդակը։ Խորհուրդ չի տրվում Ռեկլին դեղը միաժամանակ նշանակել լիթիումի հետ: Եթե հնարավոր չէ խուսափել նշված զուգակցումից, ապա պլազմայում լիթիումի մակարդակը պետք է վերահսկվել բուժման սկզբում և վերջում, ինչպես նաև՝ Ռեկլին դեղի դեղաչափը փոփոխելուց հետո: Մեթոտրեքսատ Ինչպես ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային այլ դեղերը, Ռեկլին դեղը նույնպես կարող է նվազեցնել մեթոտրեքսատի տուբուլյար արտազատումը՝ ուժեղացնելով դրա արյունաբանական թունայնությունը: Խորհուրդ չի տրվում Ռեկլին դեղը միաժամանակ նշանակել մեթոտրեքսատի բարձր դեղաչափեր (շաբաթական 15 մգ-ից ավելի) ընդունող պացիենտներին: Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի և մեթոտրեքսատի փոխազդեցության այս ռիսկը պետք է հաշվի առնել նաև մեթոտրեքսատի ավելի ցածր դեղաչափեր ընդունող պացիենտների համար, հատկապես՝ երիկամների ֆունկցիայի նվազման դեպքում: Եթե հնարավոր չէ խուսափել նշված զուգակցումից, անհրաժեշտ է վերահսկել արյան ձևավոր տարրերի քանակը և երիկամների ֆունկցիան (հատկապես՝ երիկամների ֆունկցիայի խանգարում ունեցող պացիենտների շրջանում): Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի և մեթոտրեքսատի 3 օր տևողությամբ միաժամանակյա կիրառման արդյունքում մեթոտրեքսատի մակարդակը նույնպես կարող է բարձրանալ և առաջացնել թունայնություն։ Հակաբեղմնավորիչներ Առկա են հաղորդումներ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի կողմից ներարգանդային հակաբեղմնավորիչների արդյունավետության նվազեցման վերաբերյալ։ Միզամուղներ Ջրազրկված պացիենտների շրջանում ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերով բուժման դեպքում առկա է երիկամային սուր անբավարարության զարգացման հավանականություն: Միզամուղների և Ռեկլին դեղի միաժամանակյա կիրառման դեպքում պացիենտները պետք է ընդունեն բավարար քանակությամբ հեղուկ: Ռեկլին դեղով բուժումը սկսելուց առաջ և բուժման ընթացքում պարբերաբար անհրաժեշտ է հետազոտել երիկամների ֆունկցիան: Հակագերճնշումային դեղեր (օրինակ՝ բետա պաշարիչներ, անգիոտենզին փոխակերպող ֆերմենտի արգելակիչներ, անոթալայնիչներ, միզամուղներ) Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերով բուժման ընթացքում դիտվել է հակագերճնշումային դեղերի արդյունավետության նվազում՝ անոթալայնիչ պրոստագլանդինների պաշարման արդյունքում: Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի և անգիոտենզին II ընկալիչների անտագոնիստների (ինչպես նաև՝ անգիոտենզին փոխակերպող ֆերմենտի արգելակիչների) համակցված կիրառումն ուժեղացնում է գլոմերուլյար ֆիլտրացիան նվազեցնող ազդեցությունը: Երիկամային ֆունկցիայի խանգարում ունեցող պացիենտների շրջանում դա կարող է հանգեցնել սուր երիկամային անբավարարության զարգացմանը, որը սովորաբար դարձելի է: Դեֆերասիրոքս Մելօքսիկամի և դեֆերասիրոքսի միաժամանակյա կիրառումը կարող է մեծացնել ստամոքսաղիքային կողմնակի ազդեցությունների զարգացման ռիսկը: Նշված դեղերի համակցված կիրառման դեպքում անհրաժեշտ է ցուցաբերել զգուշություն: Պեմետրեքսեդ Թեթև և միջին աստիճանի երիկամային անբավարարություն (կրեատինինի երիկամային մաքրումը՝ 45-ից մինչև 79 մլ/րոպե) ունեցող պացիենտների շրջանում մելօքսիկամի և պեմետրեքսեդի միաժամանակյա կիրառման անհրաժեշտության դեպքում Ռեկլին դեղի կիրառումն անհրաժեշտ է դադարեցնել պեմետրեքսեդի ներարկումից 5 օր առաջ, Ռեկլին դեղը չկիրառել պեմետրեքսեդի ներարկման օրը, ինչպես նաև պեմետրեքսեդի ներարկումից հետո՝ 2 օրերի ընթացքում: Հաշվի առնելով արյունաստեղծման ընկճման և ստամոքս-աղիքային կողմնակի ազդեցությունների զարգացման հնարավորությունը՝ Ռեկլին դեղի և պեմետրեքսեդի համակցման անհրաժեշտության դեպքում պացիենտների վիճակը պետք է մանրակրկիտ հսկել: Ծանր աստիճանի երիկամային անբավարարություն ունեցող պացիենտների համար (կրեատինինի երիկամային մաքրումը ցածր է 45 մլ/րոպե ցուցանիշից) մելօքսիկամի և պեմետրեքսեդի միաժամանակյա կիրառումը խորհուրդ չի տրվում: Երիկամների նորմալ ֆունկցիա ունեցող պացիենտների համար (կրեատինինի երիկամային մաքրումը՝ 80 մլ/րոպե) մելօքսիկամի 15 մգ դեղաչափը կարող է նվազեցվել: Պեմետրեքսեդի ներարկումը կարող է բարձրացնել մելօքսիկամի կողմնակի ազդեցությունների զարգացման հաճախականությունը, հետևաբար, երիկամների նորմալ ֆունկցիա (կրեատինինի երիկամային մաքրումը՝ 80 մլ/րոպե) ունեցող պացիենտների շրջանում Ռեկլին դեղի 15 մգ դեղաչափը պեմետրեքսեդի հետ նշանակելիս անհրաժեշտ է ցուցաբերել զգուշություն: Խոլեստիրամին Խոլեստիրամինը՝ ընդհատելով լյարդ-աղիքային վերաշրջանառությունը, արագացնում է մելօքսիկամի արտազատումն այնպես, որ այն մեծանում է 50%-ով, իսկ կիսադուրսբերման փուլը փոքրանում է մինչև 13±3 ժամ. տվյալ փոխազդեցությունն ունի կլինիկական նշանակություն: Կալցինեվրինի արգելակիչներ (օրինակ՝ ցիկլոսպորին, տակրոլիմուս) Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը կարող են երիկամային պրոստագլանդինների միջոցով` միջնորդավորված բարձրացնել ցիկլոսպորինների երիկամաթունայնությունը: Նշված դեղերի զուգակցման դեպքում անհրաժեշտ է վերահսկել երիկամների ֆունկցիան՝ հատկապես տարեցների շրջանում։ Ներքին ընդունման հակաշաքարախտային (սուլֆոնիլմիզանյութի խմբի) դեղեր Նշված դեղերի և Ռեկլին դեղի միաժամանակյա կիրառման դեպքում դեղային փոխազդեցության հնարավորությունը բացառված չէ, հետևաբար, նշված դեղերն օգտագործող պացիենտների վիճակն անհրաժեշտ է վերահսկել հիպոգլիկեմիայի զարգացման տեսանկյունից: Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը կարող են առաջացնել նատրիումի, կալիումի, հեղուկի կանգ և թուլացնել սալուրետիկների ազդեցությունը: Արդյունքում, նախադրյալներ ունեցող պացիենտների շրջանում ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի կիրառումը կարող է բարդացնել սրտային անբավարարությունը և զարկերակային գերճնշումը: Մելօքսիկամի և անտացիդների, ցիմետիդինի, դիգօքսինի, ֆուրոսեմիդի միաժամանակյա կիրառման դեպքում դեղակինետիկական որևէ փոխազդեցություն չի հայտնաբերվել։

Ախտանիշներ․ թուլություն, քնկոտություն, սրտխառնոց, փսխում և ցավ էպիգաստրալ շրջանում (աջակցող բուժումից հետո սովորաբար դարձելի է): Կարող են առաջանալ ստամոքս-աղիքային արյունահոսություն, զարկերակային գերճնշում, սուր երիկամային անբավարարություն, լյարդի ֆունկցիայի խանգարում, շնչառության դժվարացում, կոմա, ջղակծկումներ, սիրտ-անոթային կոլապս և սրտի կանգ: Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի բուժական դեղաչափեր ընդունելուց հետո դիտվել են անաֆիլակտոիդ ռեակցիաներ, հետևաբար, դրանց զարգացումը հնարավոր է նաև գերդեղաչափման դեպքում: Բուժում․ անհրաժեշտ է ախտանիշային և աջակցող բուժում։ Հատուկ հակաթույն առկա չէ: Կլինիկական փորձարկումների ընթացքում բացահայտվել է, որ մելօքսիկամի արտազատումն արագանում է օրական երեք անգամ 4 գ խոլեստիրամինի ներքին ընդունման դեպքում։

Դեղաչափման կարգ Ռեկլին դեղը նախատեսված է միջմկանային ներարկման համար։ Այն պետք է ներարկել միջմկանային՝ 15 մգ դեղաչափով, օրական մեկ անգամ: Ընդհանուր օրական դեղաչափը պետք է չգերազանցի 15 միլիգրամը: Բուժման սկզբում սովորաբար պետք է սահմանափակվել մեկ ներարկումով, բացառիկ դեպքերում՝ ըստ ցուցումների, բուժումը կարող է երկարաձգվել առավելագույնը երկու-երեք օրով, հատկապես այն դեպքում, երբ դեղը հնարավոր չէ կիրառել ներքին ընդունմամբ կամ ուղիղաղիքային եղանակով։ Կողմնակի ազդեցությունները կարելի է նվազագույնի հասցնել՝ օգտագործելով ամենացածր արդյունավետ դեղաչափը և բուժման նվազագույն տևողությունը, որը բավարար է ախտանիշները վերահսկելու համար: Պարբերաբար պետք է գնահատել ցավային ախտանիշի մեղմացման անհրաժեշտությունը և բուժման նկատմամբ պացիենտի արձագանքը: Պացիենտների հատուկ խմբեր Տարեց պացիենտներ Տարեցներ և կողմնակի ազդեցությունների զարգացման բարձր ռիսկ ունեցող պացիենտներ: Տարեց պացիենտների համար թույլատրելի օրական դեղաչափը 7,5 մգ է: Կողմնակի ազդեցությունների զարգացման բարձր ռիսկ ունեցող պացիենտների շրջանում բուժումը պետք է սկսել 7,5 մգ օրական դեղաչափով (1,5 մլ ծավալով ամպուլի կեսը): Լյարդային անբավարարություն ունեցող պացիենտներ Թեթև և չափավոր աստիճանի լյարդային անբավարարություն ունեցող պացիենտների համար դեղաչափի նվազեցում չի պահանջվում (լյարդի ֆունկցիայի ծանր աստիճանի խանգարումներ ունեցող պացիենտների վերաբերյալ տեղեկությունները տես 4.3 «Հակացուցումներ» բաժնում): Երիկամային անբավարարություն ունեցող պացիենտներ Ծանր աստիճանի երիկամային անբավարարություն ունեցող և դիալիզ ընդունող պացիենտների համար օրական դեղաչափը պետք է չգերազանցի 7,5 մգ (1,5 մլ ծավալով ամպուլի կեսը): Թեթև և չափավոր աստիճանի երիկամային անբավարարություն (այսինքն՝ կրեատինինի երիկամային մաքրումը բարձր է 25 մլ/րոպե ցուցանիշից) ունեցող պացիենտների համար դեղաչափի նվազեցում չի պահանջվում: Ծանր աստիճանի երիկամային անբավարարություն ունեցող: Երեխաներ Մելօքսիկամը խորհուրդ չի տրվում կիրառել մինչև 18 տարեկան երեխաների և դեռահասների շրջանում: Կիրառման ձև Ռեկլին դեղն անհրաժեշտ է ներարկել խորը միջմկանային՝ նստատեղի արտաքին վերին քառորդում (ասեպտիկ կանոնների պահպանմամբ): Կրկնվող ներարկումների դեպքում ներարկման տեղը պետք է փոխել: Նախքան դեղը ներարկելը պետք է համոզվել, որ ասեղի ծայրը գտնվում է արյունատար անոթից դուրս: Ներարկման ընթացքում ուժեղ ցավի ի հայտ գալու դեպքում դեղի ներարկումը պետք է անմիջապես դադարեցնել: Եթե պացիենտը ունի կոնքազդրային հոդի պրոթեզ, ապա ներարկումը պետք է կատարել մյուս կողմում: Հղիություն Հղիության ընթացքում Ռեկլին դեղի կիրառումը հակացուցված է: Պրոստագլանդինների սինթեզի ընկճումը կարող է բացասաբար ազդել հղիության և/կամ սաղմի/պտղի զարգացման վրա: Առկա տվյալները ցույց են տալիս, որ հղիության վաղ շրջանում պրոստագլանդինների սինթեզի արգելակիչներ ընդունելիս բարձրանում է վիժման, սրտի արատների և գաստրոշիզիսի զարգացման ռիսկը: Հղիության երրորդ եռամսյակում պրոստագլանդինների սինթեզի բոլոր արգելակիչները կարող են առաջացնել պտղի սիրտ-թոքային թունայնություն (զարկերակային ծորանի (Բոտալոյի ծորան) վաղաժամ փակումով և թոքային զարկերակային ճնշման բարձրացմամբ, երիկամների ֆունկցիայի խանգարմամբ, որը կարող է բարդանալ մինչև երիկամային անբավարարություն՝ պտղաջրերի նվազմամբ։ Հղիության վերջում մոր և պտղի մոտ հնարավոր են արյունահոսության ժամանակի երկարացում և հակաագրեգացիոն ազդեցություններ (նույնիսկ շատ ցածր դեղաչափերի կիրառման դեպքում), ինչպես նաև՝ արգանդի կծկումների ընկճում, ինչը հանգեցնում է ծննդաբերության հետաձգմանը կամ դրա տևողության երկարացմանը: Կրծքով կերակրման շրջան Հայտնի է, որ ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը ներթափանցում են կրծքի կաթ: Թեև հատուկ ուսումնասիրություններ չեն իրականացվել կաթի մեջ մելօքսիկամի արտազատվելու վերաբերյալ, սակայն կրծքով կերակրող կանանց շրջանում պետք է խուսափել դրա կիրառումից։ Վերարտադրողականություն Մելօքսիկամի, ինչպես և ցիկլօքսիգենազայի/պրոստագլանդինի սինթեզն արգելակող այլ դեղերի կիրառումը կարող է բացասաբար ազդել վերարտադրողականության վրա, հետևաբար, խորհուրդ չի տրվում հղիություն պլանավորող կանանց շրջանում կիրառել նշված դեղերը: Մելօքսիկամը կարող է հետաձգել ձվազատումը: Ուստե, հղիանալու դժվարություն ունեցող, ինչպես նաև անպտղության կապակցությամբ հետազոտվող կանայք պետք է դադարեցնեն մելօքսիկամի կիրառումը:

Պահել լույսից պաշտպանված տեղում՝ 25°C-ից ոչ բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում: Պահել երեխաների համար անհասանելի տեղում: