Կորոլդ-Աստերիա

Յուրաքանչյուր թաղանթապատ դեղահատ պարունակում է՝  Պարացետամոլ – 500մգ Պսևդոէֆեդրինի հիդրոքլորիդ – 30 մգ Քլորֆենիրամինի մալեատ - 2 մգ Օժանդակ նյութեր՝ ցածր տեղակալված հիդրօքսիպրոպիլ ցելյուլոզ, մանրաբյուրեղային ցելուլյոզ, պոլիէթիլեն գլիկոլ 6000, հիդրօքսիպրոպիլմեթիլցելյուլոզ 2910, մագնեզիումի ստեարատ, կարբօքսիմեթիլ օսլա, տիտանի օքսիդ, հիդրօքսիպրոպիլցելյուլոզ

Մրսածությամբ և գրիպով պայմանավորված ախտանիշների՝ ներառյալ քթի և վերին շնչուղիների լորձաթաղանթների խցանման, փռշտոցի, քթարտադրության, հազի, տենդի, գլխացավի, մկանացավի և այլ ցավերի մեղմում:

Պարացետամոլը հակացուցված է՝ Նախկինում պարացետամոլի (կամ դեղի որևէ այլ բաղադրամասի) նկատմամբ գերզգայունության կամ անկանխատեսելի (իդիոսինկրիատիկ) ռեակցիաներ ունեցող պացիենտներին:  Պսևդոէֆեդրինը հակացուցված է՝ նախկինում պսևդոէֆեդրինի (կամ դեղի որևէ այլ բաղադրամասի) նկատմամբ գերզգայունության կամ անկանխատեսելի (իդիոսինկրիատիկ) ռեակցիաներ ունեցող պացիենտներին, ծանր զարկերակային գերճնշմամբ կամ սրտի պսակաձև անոթների հիվանդություններով պացիենտներին, մոնոամինօքսիդազի պաշարիչներ (ՄԱՕ պաշարիչներ-MAOIs) կիրառող կամ նախորդ 14 օրվա ընթացքում կիրառած պացիենտներին: Քլորֆենիրամինի մալեատը հակացուցված է՝ տվյալ նյութի կամ նման կառուցվածքով նյութերի (կամ դեղի որևէ այլ բաղադրամասի) նկատմամբ նախկինում գերզգայունության ռեակցիենր ունեցող պացիենտներին փականկյունային գլաուկոմայի ստենոզային պեպտիկ խոցով շագանակագեղձի ախտանիշային գերաճի միզապարկի պարանոցի խցանման պիլորոդուոդենալ խցանման դեպքում նորածին կամ վաղածին երեխաներին Պրոմեթազինի համար 12 ամսականից ցածր երեխաներին կրծքով կերակրղ մայրերին մոնոամինօքսիդազի պաշարիչներ կիրառող պացիետներին

Պարացետամոլի կողմնակի ազդեցությունները հազվադեպ են և սովորաբար մեղմ են, այնուամենայնիվ դիտարկվել են արյունաբանական ազդեցություններ: Եթե չբուժել պարացետամոլի գերդեղաչափումը, կարող է առաջանալ ծանր, երբեմն մահվան ելքով լյարդի ախտահարում, իսկ հազվադեպ՝ երիկամային խողովակների սուր նեկրոզ: Կողմնակի ազդեցությունները ներառում են՝  սիրտանոթային համակարգի երևույթներ՝ զարկերակային գերճնշում, տախիկարդիա կամ առիթմիաներ կենտրոնական նյարդային համակարգի (ԿՆՀ) խթանում՝ անհանգստություն, անքնություն, ցնցումներ և (հազվադեպ) հայլուցինացիաներ մաշկի ցանավորումներ և միզակապություն Երեխաների և տարեցների շրջանում կողմնակի ազդեցությունները դիտվում են առավել հաճախ, քան այլ տարիքային խմբերում: Կենտրոնական նյարդային համակարգի ազդեցություններ (ԿՆՀ) Քլորֆենիրամինի մալեատի ԿՆՀ-ն ճնշող ազդեցությունը ներառում է սեդացիա և աշխատունակության անկում (տրանսպորտ վարելու ունակության անկում, աշխատանքի կատարողականության անկում, կոորդինացման խանգարում, շարժողականության անկում և տեղեկության մշակման անկում). Արտադրողականությունը կարող է ընկճվել հանգստի բացակայության պայմաններում և պահպանվել առավոտյան՝ գիշերային դեղաչափից հետո: Քլորֆենիրամինի մալեատի ԿՆՀ-ն խթանող ազդեցությունները կարող են ներառել անհանգստություն, հայլուցինացիաներ, ախորժակի խթանում, մկանների դիսկինեզիա և էպիլեպտոգեն օջախների ակտիվացում: Քլորֆենիրամինի մալեատի մեծ դեղաչափերի կիրառումը կարող է առաջացնել նյարդայնություն, ցնցումներ, անքնություն, գրգռվածություն և դյուրագրգռություն: Հակախոլիներգիկ ազդեցություններ Քլորֆենիրամինի մալեատի հակախոլիներգիկ կողմնակի ազդեցությունները ներառում են աչքի, բերանի և քթի չորություն, տեսողության անկում, միզարձակության խանգարում և միզակապություն, փորկապություն և տախիկարդիա:

Նկարագրվել են պարացետամոլի հետ հետևայլ փոխազդեցությունները. արյան մածուցիկությունը նվազեցնող (հակակոագուլյանտ) դեղեր (վարֆարին)՝ Պարացետամոլի և հակակոագուլյանտների համատեղ երկարատև կիրառման դեպքում կարող է պահանջվել դեղաչափի փոքրավում, Պարացետամոլի ներծծումն ուժեղանում է ստամոքսի պարունակության դատարկումն արագացնող դեղերի հետ համատեղ կիրառումից (օր. մետոկլոպրամիդ) Պարացետամոլի ներծծումը թուլանում է ստամոքսի պարունակության դատարկումն ընկճող դեղերի հետ համատեղ կիրառումից (օր. պրոպանթելին, հակախոլիներգիկ ակտիվությամբ հակադեպրեսանտներ և թմրաբեր ցավազրկողներ) Պարացետամոլը կարող է մեծացնել քլորֆենիրամինի կոնցենտրացիան Պարացետամոլի թունավոր ազդեցությունը կարող է մեծանալ այն պացիենտների շրջանում, ովքեր կիրառում են այլ լյարդաթունային ազդեցությամբ դեղեր կամ դեղեր, որոնք ինդուկցում են լյարդի միկրոսոմալ էնզիմմներ, ինչպիսիք են ալկոհոլը և հակացնցումային դեղերը Պարացետամոլի էլիմինացիայի և արյան պլազմայում վերջինի կոնցենտրացիայի վրա կարող է ազդեցություն ունենալ ուրիկոզուրիկ դեղերի (պրոբենեցիդի) հետ համատեղ կիրառումը  Խոլեստիրամինը նվազեցնում է պարացետամոլի ներծծումը, եթե կիրառվի պարացետամոլի օգտագործման հետ համատեղ 1 ժամվա ընթացքում: Պսևդոէֆեդրինի հետ համատեղ կիրառումից դիտվել են հետևայլ փոխազդեցությունները. Հակադեպրեսանտները, օրինակ եռցիկլիկ հակադեպրեսանտները և մոնոամինօքսիդազի պաշարիչները կարող են առաջացնել ծանր զարկերակային գերճնշում կամ գերճնշումային կրիզ այլ սիմպաթոմիմետիկները, ինչպիսիք են հակաայտուցային, ախորժակը ընկճող և ամֆետամինանման հոգեխթանիչ դեղերը կարող են աջառացնել զարկերակային գերճնշում և ադիտիվ ազդեցություններ մեթիլդոպան և բետա-պաշարիչները կարող են առաջացնել զարկերակային գերճնշում մեզը թթվայնացնող նյութերն ուժեղացնում են պսևդոէֆեդրինի էլիմինացիան մեզը հիմնայնացնող նյութերը դանդաղեցնում են պսևդոէֆեդրինի էլիմինացիան: Քլորֆենիրամինի մալեատի հետ համատեղ կիրառումից դիտվել են հետևայլ փոխազդեցությունները. կենտրոնական նյարդային համակարգը (ԿՆՀ) ճնշող նյութերը (ալկոհոլ, սեդատիվ դեղեր, ափիոնային ցավազրկողներ, հիպնոտիկ դեղեր) կարող են մեծացնել սեդատիվ ազդեցություն մոնոամինօքսիդազի պաշարիչներ (ՄԱՕ պաշարիչներ) և եռցիկլիկ հակադեպրեսանտները կարող են երկարացնել կամ ուժեղացնել հակախոլիներգիկ և ԿՆՀ-ն ճնշող ազդեցությունները: երբ դեքսքլորֆենիրամինը կիրառվում է մոնոամինօքսիդազի պաշարիչների հետ համատեղ կարող է դիտվել ճնշման անկում երբ դեքսքլորֆենիրամինը կիրառվում է ֆենիտոինի հետ համատեղ կարող է դիտվել ֆենիտոինի էլիմինացիայի դանդաղում

Պարացետամոլ Լյարդի ախտահարում կարող է դիտվել մեծահասակ մարդու կողմից 10գ կամ ավել պարացետամոլի կիրառման դեպքում: 5գ և ավել պարացետամոլի ներընդունումը կարող է հանգեցնել լյարդի ախտահարման, եթե պացիենտի մոտ առկա են ռիսկի գործոններ (տե՛ս ստորև): Ռիսկի գործոններ՝ Պացիենտի կողմից ա/ կարբամազեպինի, ֆենոբարբիտալի, ֆենիտոինի, պրիմիդոնի, ռիֆամպիցինի, արևքուրիկի կամ լյարդային էնզիմները խթանող այլ դեղերի երկարատև\ կիրառում, բ/էթանոլի մեծ չափաբաժինների պարբերաբար օգտագործում: գ/ գլուտաթիոնի քանակի նվազում, օրինակ՝ սնման խանգարումներ, կիստոզ ֆիբրոզներ, ՄԻԱՎ վարակ, սով, անորեքսիա Ախտանիշներ՝ Առաջին 24 ժամվա ընթացքում պարացետամոլի գերդեղաչափման ախտանիշներն են գունատությունը, սրտխառնոցը, փսխումը, անորեքսիան և որովայնացավը: Լյարդի ախտահարումը կարող է դիտարկվել ներընդունումից 12-ից 48 ժամ հետո: Կարող է առաջանալ գլյուկոզայի նյութափոխանակության խանգարում և մետաբոլիկ ացիդոզ: Սուր թունավորումների դեպքում լյարդային անբավարարությունը կարող է բարդանալ՝ առաջացնելով էնցեֆալոպաթիա, արյունահոսություն, հիպոգլիկեմիա, ուղեղի այտուց և մահ: Գոտկային ցավով, արյունամիզությամբ, սպիտամիզությամբ և երիկամների խողովակների նեկրոզով ուղեկցվող սուր երիկամային անբավարարություն կարող է զարգանալ նույնիսկ լյարդի ոչ ծանր ախտահարման դեպքում: Դիտարկվել են նաև սրտի ռիթմի խանգարումներ և պանկրեատիտ: Կառավարում՝ Պարացետամոլի գերդեղաչափումը կառավարելու համար անհրաժեշտ է անհապաղ բուժում իրականացնել: Նույնիսկ, երբ բացակայում են նախնական տեսանելի ախտանիշները, անհրաժեշտ է պացիենտին անմիջապես ուղղորդել դեպի բուժհաստատություն՝ բժշկական օգնություն ստաբնալու համար: Ախտանիշները կարող են սահմանափակվել սրտխառնոցով կամ փսխումով և գերդեղաչափման ծանրությունը կամ օրգան համակարգերի ախտահարման ռիսկը կարող է տեսանելի չլինել: Կառավարումը պետք է իրականացվի համաձայն հաստատված ուղեցույցների (տե՛ս Բրիտանական ազգային դեղագրքի (BNF) «գերդեղաչափում» բաժինը): Գերդեղաչափման առաջին 1 ժամվա ընթացքում կարելի է օգտագործել ակտիվացված ածուխ: Արյան պլազմայում պարացետամոլի քանակը պետք է չափել ներընդունումից 4 կամ ավելի ժամ հետո (վաղ ստացված տվյալները հավաստի չեն): Պարացետամոլի ներընդունումից հետո 24 ժամվա ընթացքում կարելի է բուժումն իրականացնել N-ացետիլցիստեինով, սակայն առավելագույն պաշտպանիչ ազդեցությունը դիտվում է ներընդունումից հետո 8 ժամվա ընթացքում: Այդ ժամանակից հետո հակաթույնի ազդեցությունը կտրուկ նվազում է: Անհրաժեշտության դեպքում պետք իրականացվի N-ացետիլցիստեինի ներերակային ներարկում՝ համաձայն հաստատված դեղաչափավորման: Եթե չկա փսխում, ներընդունման մեթիոնինը կարող է լինել հնարավոր այլընտրանքային միջոց հոսպիտալից դուրս պայմաններում՝ հեռավոր տարածաշրջանների համար: Պարացետամոլի կիրառումից 24 և ավելի ժամ անց ծանր լյարդային անբավարարությամբ պացիենտների կառավարումը պետք է քննարկվի թունաբանական կենտրոնի կամ լյարդային բաժանմունքի մասնագետների հետ:

Մեծահասակներ և 12 տարեկանից մեծ երեխաներ 6 ժամը մեկ անգամ 2 դեղահատ անհրաժեշտ քանակի հեղուկով: 24 ժամվա ընթացքում առավելագույնը 8 դեղահատ:

Պահել 30C-ից ոչ բարձր ջերմաստիճանում, լույսից պաշտպանված: