Ֆուրոսեմիդ

Ֆուրոսեմիդ — 40 մգ №40-ը դեղագործական պատրաստուկ է, որը պատկանում է լուծվող լուծիչների (loop diuretics) խմբին։ Այն թողարկվում է 40 մգ դոզայով հաբերի ձևով, փաթեթավորված 40 հաբից բաղկացած տուփերով։ Հիմնական նշանակությունը հանդիսանում է ուժեղ միզամուղ (դիուրետիկ) ազդեցություն, որն օգտագործվում է ջրի և նատրիումի ավելցուկը օրգանիզմից հեռացնելու համար։ Դեղը հաճախ նշանակվում է սրտային անբավարարության, թոքային այտուցի, երիկամային և լյարդային այտուցների, հիպերտոնիայի և որոշ այլ վիճակների դեպքում։ Այն առանձնանում է արագ գործողությամբ՝ էֆեկտը սկսվում է ընդունումից 30-60 րոպե անց և տևում է մոտ 6 ժամ։ Ֆուրոսեմիդը համարվում է «ուժեղ» դիուրետիկ և պահանջում է զգույշ օգտագործում՝ էլեկտրոլիտների և ջրի հավասարակշռության խանգարումների ռիսկի պատճառով։ Այն լայնորեն կիրառվում է ինչպես հիվանդանոցային, այնպես էլ ամբուլատոր պրակտիկայում։

Ֆուրոսեմիդը արգելակում է նատրիումի, քլորի և ջրի ռեաբսորբցիան Հենլեի օղակի հաստ հատվածում՝ այդպիսով ուժեղացնելով միզամուղ էֆեկտը։ Դեղը արագ ներծծվում է ստամոքսաղիքային տրակտից, կենսահասանելիությունը կազմում է մոտ 60-70%։ Առավելագույն կոնցենտրացիան արյան պլազմայում հասնում է 1-2 ժամում։ Այն մեծապես կապվում է արյան սպիտակուցների հետ (մոտ 95-99%)։ Ֆուրոսեմիդը գրեթե ամբողջությամբ դուրս է բերվում երիկամների միջոցով՝ մասամբ անփոփոխ, մասամբ մետաբոլիտների տեսքով։ Ազդեցության սկիզբը բերանի ընդունման դեպքում 30-60 րոպե է, առավելագույն էֆեկտը՝ 1-2 ժամում, տևողությունը՝ 4-6 ժամ։ Ներերակային ներմուծման դեպքում էֆեկտը սկսվում է 5 րոպեում։ Դեղը կարող է առաջացնել էլեկտրոլիտների (կալիում, նատրիում, մագնիում, կալցիում) կորուստ։

Ակտիվ նյութ՝ ֆուրոսեմիդ (furosemide) 40 մգ մեկ հաբում։
Օժանդակ նյութեր՝ լակտոզա, կարտոֆիլի օսլա, կոլոիդային սիլիցիումի երկօքսիդ, մագնիումի ստեարատ և այլ օժանդակ բաղադրիչներ։

• Սրտային անբավարարություն
• Թոքային այտուց (սուր սրտային ասթմա)
• Ուժեղ այտուցային սինդրոմ տարբեր ծագման (սրտային, լյարդային, երիկամային)
• Արտերիալ հիպերտոնիա
• Հիպերկալցիեմիա
• Երիկամների սուր անբավարարություն
• Ուղեղային այտուց
• Քիմիաթերապիայի հետ կապված այտուցներ
• Որոշ դեպքերում՝ հիպերտոնիկ կրիզ

Հակացուցումներ.

• Հիպերզգայնություն ֆուրոսեմիդի կամ սուլֆոնամիդների նկատմամբ
• Անուրիա
• Կոմայի վիճակ, որն առաջացել է լյարդի անբավարարությունից
• Ուղեղի գլխուղեղային ծոցերի սուր ստենոզ
• Հիպոկալիեմիա
• Հիպոնատրիեմիա
• Հիպովոլեմիա կամ ջրազրկում առանց համապատասխան ուղղման
• Վաղաժամ ծնված երեխաներ (մինչև 28 շաբաթական հղիություն)
• Լակտացիայի շրջան (ստինքով կերակրում)
• Հղիության I եռամսյակ

Կողմնակի ազդեցություններ.

• Ջրա-էլեկտրոլիտային հավասարակշռության խանգարումներ (հիպոկալիեմիա, հիպոնատրիեմիա, հիպոմագնիեմիա, հիպոկալցիեմիա, մետաբոլիկ ալկալոզ)
• Սրտանոթային համակարգից՝ հիպոտենզիա, օրթոստատիկ հիպոտենզիա, սրտի ռիթմի խանգարումներ
• Կենտրոնական նյարդային համակարգից՝ գլխապտույտ, գլխացավ, թուլություն, քնկոտություն, շփոթություն
• Լսողության օրգաններից՝ անդրեւերսիբլ անդրեւերսիբլ լսողության խանգարումներ (հատկապես արագ ներարկման դեպքում)
• Միզասեռական համակարգից՝ նեֆրոկալցինոզ (երկարատև օգտագործման դեպքում), միզարձակման դժվարություն
• Մարսողական համակարգից՝ սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, ախորժակի անկում
• Ալերգիկ ռեակցիաներ՝ մաշկային ցան, քոր, ուրիկարիա, անաֆիլակտիկ շոկ
• Արյունաստեղծող օրգաններից՝ թրոմբոցիտոպենիա, ագրանուլոցիտոզ, ապլաստիկ անեմիա (հազվադեպ)

Փոխազդեցություններ այլ դեղերի, սննդի և ալկոհոլի հետ՝ մանրամասն

• Ամինոգլիկոզիդային հակաբիոտիկների հետ՝ ուժեղացնում է օտոտոքսիկ ազդեցությունը
• Սրտի գլիկոզիդների հետ՝ հիպոկալիեմիայի պատճառով ուժեղացնում է գլիկոզիդային ինտոքսիկացիան
• Կորտիկոստերոիդների և կարենոքսոլոնի հետ՝ ուժեղացնում է կալիումի կորուստը
• Հակահիպերտոնիկ դեղերի հետ՝ ուժեղացնում է հիպոտենզիվ ազդեցությունը
• Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերի հետ՝ կարող է նվազեցնել ֆուրոսեմիդի դիուրետիկ ազդեցությունը
• Լիթիումի պատրաստուկների հետ՝ բարձրացնում է լիթիումի կոնցենտրացիան և թունավորության ռիսկը
• Ալկոհոլը ուժեղացնում է հիպոտենզիվ և դեհիդրատացնող ազդեցությունը
• Աղի սահմանափակումը սննդակարգում ուժեղացնում է դիուրետիկ ազդեցությունը

Գերդոզավորում. ախտանշանները և ինչ անել

• Ախտանշաններ՝ ծանր ջրազրկում, էլեկտրոլիտների կոնցենտրացիայի խիստ անկում (հատկապես կալիումի), հիպոտենզիա, շոկ, սրտի ռիթմի խանգարումներ, գիտակցության խանգարում, թրոմբոզի ռիսկի բարձրացում
• Անհրաժեշտ է անհապաղ դադարեցնել դեղամիջոցի ընդունումը, ապահովել ջրա-էլեկտրոլիտային հավասարակշռության վերականգնումը (ինֆուզիոն թերապիա, էլեկտրոլիտների ներմուծում), հսկողություն սրտի գործառույթի նկատմամբ։ Հեմոդիալիզը արդյունավետ չէ։

Բերանի ընդունման համար նախատեսված է։ Մեծահասակների համար սովորական սկզբնական դեղաչափը 20-80 մգ է մեկ անգամ, անհրաժեշտության դեպքում կարող է կրկնվել 6-8 ժամ հետո։ Օրական առավելագույն դեղաչափը որոշվում է բժշկի կողմից։ Երեխաների համար դեղաչափը հաշվարկվում է 1-2 մգ/կգ մարմնի քաշի վրա, առավելագույնը՝ 6 մգ/կգ։ Ընդունվում է առավոտյան, սովորաբար նախքան ճաշը։ Տևողությունը որոշվում է անհատապես՝ հիվանդության ծանրությունից և հիվանդի արձագանքից ելնելով։ Կերակրման հետ կապը՝ կարող է ընդունվել ինչպես սնունդից առաջ, այնպես էլ հետո, սակայն սնունդը կարող է մի փոքր դանդաղեցնել ներծծումը։

պահել 15–25 °C ջերմաստիճանում, պաշտպանված լույսից և խոնավությունից, երեխաների համար անհասանելի վայրում, պիտանելիության ժամկետը՝ 3 տարի

Հղիության ընթացքում նշանակվում է միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում, քանի որ կարող է առաջացնել պտղի վրա բացասական ազդեցություն։ Կրծքով կերակրման ժամանակ խորհուրդ չի տրվում, քանի որ անցնում է կաթի մեջ։ Երեխաների մոտ օգտագործվում է խիստ հսկողությամբ և միայն բժշկի նշանակմամբ։ Տարեցների մոտ պահանջվում է զգուշություն և փոքր դեղաչափեր՝ երիկամների ֆունկցիայի նվազման պատճառով։ Երիկամների և լյարդի ծանր անբավարարության դեպքում դեղաչափը պետք է ճշգրտվի։ Կարող է առաջացնել գլխապտույտ և հիպոտոնիա, հետևաբար մեքենա վարելիս և վտանգավոր մեխանիզմներով աշխատելիս պետք է զգուշություն ցուցաբերել։