Ադիլոկ

Ադիլոկ – հակահիպերտենզիվ և հակաանգինալ դեղամիջոց կալցիումի ալիքների բլոկատորների խմբից: Կիրառվում է զարկերակային հիպերտենզիայի և ստենոկարդիայի բուժման համար: Թողարկվում է 5 մգ և 10 մգ դեղահատերի ձևով:

Ֆարմակոլոգիական գործողություն՝ ամլոդիպինը դիհիդրոպիրիդինային շարքի կալցիումի ալիքների արգելափակիչ է։ Արգելակում է կալցիումի իոնների մուտքը անոթների և սրտամկանի հարթ մկանային բջիջներ, ինչը հանգեցնում է կորոնար և ծայրամասային զարկերակների լայնացմանը, ընդհանուր ծայրամասային անոթային դիմադրության և զարկերակային ճնշման նվազմանը։ Ֆարմակոդինամիկա՝ ունի հակահիպերտենզիվ և հակաանգինալ գործողություն, բարելավում է սրտամկանի արյունամատակարարումը։ Ֆարմակոկինետիկա՝ բերանի ընդունումից հետո դանդաղ ներծծվում է ստամոքս-աղիքային տրակտից (90-100%), պլազմայում առավելագույն կոնցենտրացիան հասնում է 6-12 ժամվա ընթացքում։ Կենսամատչելիությունը կազմում է 60-65%։ Պլազմայի սպիտակուցների հետ կապը – 93-98%։ Նյութափոխանակվում է լյարդում՝ առաջացնելով ոչ ակտիվ մետաբոլիտներ։ Կիսատարրալուծման ժամանակահատվածը – 35-50 ժամ։ Արտազատվում է երիկամներով (60% մետաբոլիտների տեսքով) և աղիքներով (20-25%)։

Գործող նյութ՝ ամլոդիպին (բեսիլատի ձևով) 5 մգ կամ 10 մգ։ Օժանդակ նյութեր՝ միկրոբյուրեղային ցելյուլոզա, լակտոզայի մոնոհիդրատ, կրոսկարմելոզա նատրիում, մագնեզիումի ստեարատ, կոլոիդային անջուր սիլիցիումի երկօքսիդ։

Զարկերակային հիպերտենզիա (որպես մոնոթերապիա կամ այլ հակահիպերտենզիվ միջոցների հետ համակցությամբ); կայուն ծանրաբեռնվածության ստենոկարդիա; վազոսպաստիկ ստենոկարդիա (Պրինցմետալի ստենոկարդիա):

Գերզգայունություն ամլոդիպինի, դիհիդրոպիրիդինի այլ ածանցյալների կամ դեղամիջոցի բաղադրիչների նկատմամբ; ծանր զարկերակային հիպոտենզիա (սիստոլիկ ԱՃ 90 մմ սնդիկի սյունից պակաս); շոկ (ներառյալ կարդիոգեն); ձախ փորոքի արտամղման տրակտի խոչընդոտում (օրինակ՝ արտահայտված աորտալ ստենոզ); անկայուն ստենոկարդիա (բացառությամբ վազոսպաստիկ); լակտացիայի շրջան; մինչև 18 տարեկան տարիք (անվտանգությունն ու արդյունավետությունը հաստատված չեն):

Հաճախ (≥1/100, <1/10): գլխացավ, գլխապտույտ, քնկոտություն, այտուցներ (հատկապես սրունքների), ջերմության զգացում, դեմքին արյան հոսքի զգացում, հոգնածություն, սրտխառնոց, որովայնի ցավ, սրտխփոց: Ոչ հաճախ (≥1/1000, <1/100): անքնություն, տրամադրության փոփոխություններ, դող, պարեսթեզիա, հիպերեսթեզիա, բերանի չորություն, փսխում, դիսպեպսիա, փորկապություն, փորլուծություն, մետեորիզմ, մաշկի քոր, ցան, եղինջի ցան, ալոպեցիա, մեջքի ցավ, միալգիա, արթրալգիա, մկանային ջղաձգումներ, հաճախամիզություն, իմպոտենցիա, գինեկոմաստիա: Հազվադեպ (≥1/10000, <1/1000): գիտակցության խառնաշփոթ, դեպրեսիա, ուշագնացություն, լնդերի հիպերպլազիա, պանկրեատիտ, հեպատիտ, դեղնախտ, անգիոնևրոտիկ այտուց, բազմաձև էրիթեմա, էքսֆոլիատիվ դերմատիտ: Շատ հազվադեպ (<1/10000): թրոմբոցիտոպենիա, լեյկոպենիա, հիպերգլիկեմիա, առիթմիաներ (բրադիկարդիա, փորոքային տախիկարդիա, նախասրտերի ֆիբրիլյացիա), սրտամկանի ինֆարկտ, վասկուլիտ, հազ, ռինիտ, Սթիվենս-Ջոնսոնի սինդրոմ, ֆոտոզգայունություն:

CYP3A4 ինհիբիտորները (օրինակ՝ кетоконазол, итраконазол, ритонавир) կարող են բարձրացնել ամլոդիպինի կոնցենտրացիան պլազմայում՝ մեծացնելով կողմնակի ազդեցությունների ռիսկը: CYP3A4 ինդուկտորները (օրինակ՝ рифампицин, Սուրբ Հովհաննեսի խոտի պատրաստուկները) կարող են նվազեցնել ամլոդիպինի կոնցենտրացիան՝ նվազեցնելով դրա արդյունավետությունը: Այլ հակահիպերտենզիվ միջոցների և նիտրատների հետ համատեղ օգտագործումը ուժեղացնում է հիպոտենզիվ ազդեցությունը: Լիթիումի պատրաստուկների հետ միաժամանակյա օգտագործման դեպքում հնարավոր է նեյրոտոքսիկության ուժեղացում (սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, դող): Симвастатин-ը օրական 20 мг-ից ավելի դոզայով ամլոդիպինի հետ կոմբինացիայում մեծացնում է միոպաթիայի ռիսկը: Անհամատեղելիություն գրեյպֆրուտի հյութի հետ (կարող է բարձրացնել ամլոդիպինի բիոմատչելիությունը):

Ախտանիշներ: արտահայտված զարկերակային հիպոտենզիա ռեֆլեքսային տախիկարդիայի և շոկի հնարավոր զարգացմամբ: Բուժում: ստամոքսի լվացում, ակտիվացված ածխի ընդունում (գերդոզավորման դեպքից հետո 2 ժամվա ընթացքում), սրտանոթային համակարգի ֆունկցիայի պահպանում, ԱՃ վերահսկում, վազոպրեսորների ներարկում (անհրաժեշտության դեպքում), կալցիումի գլյուկոնատի ներերակային ներարկում կալցիումի ալիքների շրջափակումը վերացնելու համար: Հեմոդիալիզը անարդյունավետ է:

Ընդունում են ներսից, անկախ սննդի ընդունումից, օրական 1 անգամ: Սկզբնական դոզան զարկերակային հիպերտենզիայի և ստենոկարդիայի դեպքում՝ 5 մգ, անհրաժեշտության դեպքում դոզան կարելի է ավելացնել մինչև առավելագույնը՝ 10 մգ օրական: Տարեց հիվանդների և լյարդի ֆունկցիայի խանգարում ունեցող հիվանդների համար սկզբնական դոզան՝ 2,5 մգ: Երիկամների ֆունկցիայի խանգարման դեպքում դոզայի ճշգրտում չի պահանջվում: Երեխաներ. կիրառումը խորհուրդ չի տրվում (անվտանգությունն ու արդյունավետությունը հաստատված չեն):

Պահել ոչ ավելի քան 25°C ջերմաստիճանում, չոր, լույսից պաշտպանված տեղում, անհասանելի երեխաների համար: Պահպանման ժամկետը – 3 տարի:

Պետք է զգուշությամբ կիրառել տրանսպորտային միջոցներ վարելիս և մեխանիզմների հետ աշխատելիս հնարավոր գլխապտույտի պատճառով: Հղիություն: կիրառումը հնարավոր է միայն եթե մոր օգուտը գերազանցում է պտղի ռիսկը (C կատեգորիա): Լակտացիա: հակացուցված է, անհրաժեշտ է դադարեցնել կրծքով կերակրումը: Մանկաբուժություն: չի կիրառվում մինչև 18 տարեկան երեխաների մոտ: Տարեց հիվանդներ: պահանջվում է սկզբնական դոզայի նվազեցում և ԱՏ մանրակրկիտ վերահսկում: